گاهی اوقات با قضاوت های بیجاتون ،
باعث میشین که آدما از همه چیز زده بشن ،
اعتقاداتشونو زیر پا بزارن ،
تبدیل بشن به چیزی که ازش نفرت دارن ،
خوب بودن رو کنار بگذارن ،
کاری نکنید که آدما از خودشون بودن ، دست بکشن !
هر بار وسط مکالمه سکوت پیش میاد و طرف یهو ازم میپرسه
«دیگه چه خبر، خوبی؟»
تمام مشکلات و مسائل زندگیم و بحرانهای وجودیم در عرض یک ثانیه توی ذهنم میگذرن و سریع لبخند میزنم، جلوی فروپاشی روحیم رو میگیرم، و با آرامش جواب میدم
«خوبم. تو چطوری؟»
نميفهمم چرا از عوض شدن آدما گِله میكنيم! ما هيچكدوم آدمای دو سال پيش نيستيم. حتی احتمالا همون آدم دو ماه پيش هم نيستيم!
چارهای نداریم جز اینکه امیدوار باشیم تا آدمایی که دوستشون داریم «جهت تغییراتشون» به گونهای نباشه که از ما فاصله بگیرن
من نه از کسی بهترم
و نه از کسی بدترم
چون رقابتی بین خودم
و دیگری متصور نیستم
که بخوام مقایسهای انجام بدم
اگر تلاش میکنم، اگر موقعیتی کسب میکنم
فقط بخاطر خوشحالی خودمه
و اینکه فعال بودن رو دوست دارم
وگرنه هرکسی در جایگاه خودش ارزشمنده
و باید از وجود خودش لذت ببره!