. 🔻دوباره زیستن به نظرتون امید تولدی دوباره هست؟! آدما هیچ وقت تازگی رو رد نمی کنن، چون تازگی حس منحصر بفرد بودن بهشون میده، دوپامینِ ازسرگیری با شوق تو مغزشون ترشح میشه و این پیام رو بدنبال داره که پاشو و ادامه بده چون امید همیشه حرف اول رو میزنه. اینجاست که مصادرهٔ واقعیتِ کهنه رو به سمت مطلوبِ جدید خودت آغاز می کنی. امیدوارم خشت خامی که آرمان انقلاب در حال پخته کردنشه نسوزه البته به شرط اینکه در دوئلِی که «در لحظه زندگی کردن» با «آینده و گذشته خودم» داره پیروز بشم. #خود_نوشت #به_بهانهٔ_تولد ✍🏻 آرمان

🔻انقراضِ اعتراض میدانستی تا اعصابت را دست کسی ندهی، نمیتواند اعصابت را خورد کند؟! یک بار، دوبار، ده بار... آخر چقدر؟! نگاه کن، مغزش پادگان نظامی شده، هزاران نفر رژه می‌روند و ایشان فقط سان می‌بیند. گاهی اوقات جوری فکر می‌کنیم آستانهٔ تحملمان بالاست انگار بردهٔ طرفیم و بله قربان گوی آقا؛ برمیخورد؟! خب بخورد جانم. بی رحمِ خودت، بارحمِ دگران؟! این جور مواقع به بدترین حالت ها فکرکن. تهش کنار میگذارتت خب بگذارد... من بودم منقرض میشدم از این همه حجمِ اعصاب خوردی، آخر برای تو انقراض اگر ناممکن است راه اعتراض که باز است دلبندم. لطفا اعتراض کن. ✍🏻 آرمان #خود_نوشت

🔻به نامِ سکوت گاه گمان میکنی هیچ چیز چنگی به دلت نمی زند که در موردش حرف بزنی، نه ببخشید اصلا گاهی نیازی نمیبینی حرف بزنی... ذهنِ محاسبه گر وسواس میبخشد به واژه های پوچ و آبکی، آن طرف هم شیرفلکهٔ احساسات بسته مانده که چرا اسراف کنیم وقتی در شرایطی کتمان و سکوت بهره اش بیشتر است. به نظر من قصه زندگیِ ما را گاهی یک دیالوگ میبرد جلو، گاهی یک سکوت؛ این دو باهم در خدمت داستان زندگی ما هستند. سکوت را انفعال نبینیم که خودش یک کنشِ حساب شده است و در سایهٔ سکوت می توان ساماندهی افکار کرد. شاید به همین خاطر بوده که ” استیون هاوکینگ “ گفته : آدم های ساکت ذهن شلوغی دارند. ✍🏻 آرمان #خود_نوشت