نقل شده اون تیزی، شمشیرِ ذوالفقار بود. سیدالشهدا دید در عالَمِ معنا ذوالفقار در حالِ گریستن و ناراحتی و بی تابیه. فرمود چرا گریه میکنی؟

عرض کرد روزی پدرتون علی از جنگ برگشت. مادرتون زهرا سلام الله علیها در حالِ شستنِ خون از بدنه یِ من بود که گریست... عرض کردم چرا گریه میکنید؟ فرمود در عاشورا پسرم حسین رو یاری کن! نمیدونستم شما از من برایِ کندنِ قبرِ این پسرتون استفاده میکنین و کمکِ من باید اینجور باشه...

سیدالشهدا در جواب فرمود: امروز باید شفاعتِ امت و محبانم رو، با (فدا کردنِ) این شش ماهه کامل کنم...

؛

بسم‌الله

آی اباعبدالله برا غمِ قلبت بمیریم... وَحشی غلامِ هندِ ملعونه و قاتلِ حضرت حمزه سیدالشهدا عمویِ پیامبر رو که دستگیر کردن، قبل از رها کردن و بخشیدنش توسطِ پیامبر، پیامبرِ رحمت ازش سوالی پرسید.

وحشی جگرِ جنابِ حمزه رو درآورده بود. پیامبر ازش پرسید بر جگرِ عموی من، چیزِ خاصی هم دیدی؟ عرض کرد آره یه چیزی دیدم! اینکه دو سوراخ بر جگرِ او دیده میشد... پیامبر زد زیرِ گریه و گریست! فرمود اون دو سوراخ، دو داغی ست که از فرزندانِ کوچکش دید...

راوی از امام صادق پرسید آقاجان کدوم نعمته که یه مرد رو شاداب میکنه؟

در ادامه از امام صادق پرسید چه اتفاقی یه مرد رو پیر میکنه؟ آقا فرمود جوانش خوشیِ دنیا رو نچشیده، از دارِ دنیا بره...

راوی میگه دیدم آقا زد زیرِ گریه! عرض کردم آقا چرا گریه میکنی؟ فرمود یادِ جوانِ جدِ غریبم حسین افتادم!