عکسی کمتر دیده شده از اکتشافات در شهر باستانی استخر(نزدیکی پاسارگاد) بین سال های ۱۳۱۰ تا ۱۳۱۴ خورشیدی.
این شهر هم چون دیگر مجموعه های هخامنشی توسط باستان شناسان گروه موسسه شرق شناسی دانشگاه شیکاگو حفاری شد .
چنانچه در اسناد تاریخی آمده ،
این شهر از زمان هخامنشیان تا ورود مسلمانان به ایران از آبادترین و زیباترین شهرهای ایران بوده است .
@AsrTarikh
اردوی ناصرالدینشاه و همراهان وی در بازگشت از سفرش از کلاردشت در کنار دریاچه سیاهبیشه
@AsrTarikh
وقتی از هنر و معماری ایرانی حرف میزنیم منظورمون این سبک رنگی و شاد از معماریه
خانه سرتیپ سدهی شهرستان خمینیشهر ،استان اصفهان
متعلق به عصر قاجاریه
@AsrTarikh
نمونههایی از نخستین عکسهای شناخته شده از تخت جمشید در دههی ١٨۵٠.
از نگاه دوربین لوییجی پِشه و ثبت به سال ١٨۵٨ میلادی.
@AsrTarikh
کاروانسراهای مهر، شهرستان داورزن، استان خراسان یکی از ۵۴ کاروانسرایی است که در شهریور ۱۴۰۲ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیدند، در کنار روستایی به همین نام و در حاشیه جاده، در فاصله حدود پنجاه کیلومتری سبزوار قرار دارد.
دیرینگی بنا به دوره قاجاریه برمیگردد و با مساحت تقریبی ۵۲۹۰ متر مربع، وسیع ترین کاروانسرای منطقه و محل استراحت کاروانیان در شاهراه قدیم خراسان، در مسیر ارتباطی کاروانرو سبزوار به شاهرود بوده است.
کاروانسرای مهر به سبک دو ایوانی ساخته شده و ساختار معماری آن شامل ورودی دو طبقه و ۱۴ غرفه تابستانی در طرفین آن، هشتی، شاه نشین و حیاط مرکزی با وسعت ۱۸۰۰ متر مربع است که پیرامون آن ۳۰ اتاق برای اقامت کاروانیان ساخته شده است. باراندازها در چهار سمت حیاط و پست اتاق ها قرار گرفته و فضای اصطبل ها آنها را به یکدیگر پیوند میدهد. در زیر ایوان شمالی بنا حوض انبار با سردر ورودی قرار دارد.
بانی این کاروانسرا حاجی میرزا ابراهیم مجتهد سبزواری بوده است.
@AsrTarikh
مسجد گوهرشاد به دلیل داشتن معماری فوق العاده زیبا و داشتن کاشی کاری های منحصر به فرد، یکی از برجسته ترین بناهای تاریخی ایران محسوب می شود. مسجد گوهرشاد 9410 متر مربع مساحت دارد و دارای یک گنبد لاجوردی بزرگ، چهار ایوان و یک حیاط بزرگ است. در دو طرف گنبد، دو مناره زیبا قرار گرفته است که ارتفاع هر یک از آن ها حدود 40 متر است. در انتهای مسجد نیز یک محراب ساخته شده است که نقاشی و کاشی کاری های آن، زیبایی خاصی به آن بخشیده اند.
در حاشیه ورودی ایوان کتیبه ای را مشاهده خواهید کرد که مربوط به یکی از خوشنویسان دوران تیموریان است. از دیگر بخش های جذاب این مسجد منبر آن است که در سال 1243 قمری با چوب گردو ساخته شده و در ساخت آن از آهن یا حتی یک میخ استفاده نشده است. ایوان شمالی مسجد گوهرشاد ابعادی حدود 12 در 12 در 18 متر دارد و کتیبه ای که در آن تعبیه شده در سال 1087 هجری قمری و در زمان شاه سلیمان صفوی ساخته شده است.
@AsrTarikh
حمام سنگی شهر گیوی قدیمی ترین حمام سنگی جهان ، در قسمت جنوب شرق شهر گیوی و در کنار رودخانه گیوی چایی و در میان باغهای ساحل رودخانه واقع شده که یادگار تاریخ گذشته شهرستان کوثر و یکی از مکانهای مهم گردشگری این شهرستان است. حمام سنگی گیوی به فاصله ۳۰۰ متری از انتهای حوزه خدماتی شهرداری واقع شدهاست. این حمام در دامنه کوه به صورت غاری تعبیه شده و از تاریخچه تعبیه آن اطلاعات موثقی در دست نیست. حمام سنگی گیوی علاوه بر استفاده شهروندان، جاذبهای گردشگری برای این شهرستان محسوب میشود. فضای استحمام در این محوطه از طریق کندن سنگها فراهم شده و تمام فضای آن پوشیده از سنگ طبیعی میباشد.
آب این حمام از ۳ نقطه تأمین میشود که درجه حرارتهای هر کدام با دیگری فرق میکند.
@AsrTarikh
مهر ساسانی با چهره شاهنشاه شاهپور دوم
این اثر در گالری خصوصی نگهداری میشود.
کاربرد:
از این گلمهر ها معمولا در جنگ ها برای نوشتن نامه های محرمانه استفاده میشده است.
@AsrTarikh
همدان
در سال 1928 همدان توسط معماران و شهرسازان آلمانی طراحی مجدد شد.
(یکی از طراحان آن، مهندس آلمانی به نام کارل فریش بود) تا شبیه پره های یک هگزاگرام باشد، همانطور که در این عکس هوایی توسط "آنتونی کویگلی" (Anthony Quigley) دیده می شود.
@AsrTarikh
میرزا محمّدعلی صائب تبریزی بزرگترین غزلسرای سده یازدهم هجری و نامدارترین شاعر زمان صفویه بود. دهم تیر ماه، روز بزرگداشت صائب تبریزی است.
میرزا محمدعلی صائب تبریزی، متخلص به صائب را میتوان از سرمایههای شهر اصفهان به حساب آورد. وی در شعر پایهگذار سبک اصفهانی است. تأثیرگذاری وی در شعر فارسی چنان است که هنوز نیز در انجمنهای شعری، که در گوشه و کنار این شهر تاریخی تشکیل میشود، سبک وی همچنان صدرنشینِ محفل بسیاری از شاعران است؛ به شیوه وی مضمونهای نو میآفرینند و آرایههایی همچون اسلوب معادله را زیورِ عروسِ شعر خویش میسازند.
آرامگاه صائب مربوط به دوره پهلوی است و در اصفهان، خیابان بهشتی، خیابان صائب واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۳۵۵ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۲ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیدهاست.
@AsrTarikh