اگه یه روز همه‌ چی تموم شد و دوباره خیابون ها آروم شدن، امیدوارم یادمون نره چی از سرمون گذشت. یادمون نره یه زمانی بزرگ ترین آرزومون فقط این بود که یه شب رو بدون ترس بخوابیم. اگه برگشتیم به زندگی عادی کاش دیگه برای چیزای کوچیک غر نزنیم چون یه روزی بود که آرزو میکردیم فقط «عادی» زندگی کنیم. جنگ اگه چیزی یادمون داده باشه اینه که هیچ چیز تو این دنیا از آدمایی که دوستشون داریم باارزش‌تر نیست. امیدوارم هیچوقت دوباره مجبور نشیم بفهمیم آرامش قشنگ ترین نعمتیه که تا از دستش ندی قدرش رو نمیدونی.

امیدوارم هیچ‌وقت یادمون نره.. یه روزایی فقط زنده موندن خودش یه آرزو بود. حالا که دوباره نفس میکشیم کاش بیشتر هوای همدیگه رو داشته باشیم. چون زندگی خیلی کوتاه تر از چیزیه که فکر میکنیم.

آخرش تموم شد نه چون کسی برنده شد نه چون کسی حقش رو گرفت فقط یه روز رسید که دیگه چیزی برای خراب کردن نمونده بود. بعدش دوباره چراغ خونه‌ها روشن شد بچه ها توی کوچه خندیدن مغازه ها باز شدن و زندگی انگار خواست از نو شروع بشه. ولی حقیقت اینه که بعضی چیزا هیچوقت برنمیگردن نه اون آدمایی که رفتن نه اون شبا که با ترس خوابیدیم نه اون لحظه هایی که فقط منتظر یه خبر بودیم و هر بار با صدای یه پیام قلبمون از جا کنده میشد جنگ تموم میشه ولی اثرش سال ها توی دل آدمها میمونه اگه الان این متن رو میخونید امیدوارم قدر این آرامش رو بدونید قدر یه آسمون آروم یه خواب بی دغدغه یه تماس کوتاه و آدمایی که هنوز کنارمونن. چون یه روزی همین چیزای ساده بزرگ ترین آرزوی ما بودن.

اگه یه روز این متن رو خوندم یعنی بالاخره تموم شده شاید خیابون ها دوباره شلوغ باشن صدای خنده بیاد مغازه ها باز شده باشن و همه سعی کنن زندگی رو از نو شروع کنن ولی یه حقیقت همیشه میمونه بعضی آدما هیچ‌وقت به خونه برنگشتن بعضی دل ها هیچوقت مثل قبل نشدن و بعضی خاطره ها تا آخر عمر باهامون میمونن از اون روزا فقط یه چیز یاد گرفتم هیچوقت فکر نکن بعدا وقت هست برای گفتن دوستت دارم برای بغل کردن برای آشتی کردن برای کنار آدمایی که دوستشون داری بودن چون زندگی میتونه توی چند ثانیه همه برنامه هامونو عوض کنه امیدوارم دیگه هیچوقت صدای آژیر جای صدای خنده رو نگیره و هیچ بچه ای معنی ترس رو از آسمون یاد نگیره.

آخرش فهمیدیم دنیا همونقدر که میتونه قشنگ باشه میتونه بی رحم هم باشه یه روزایی فقط منتظر یه خبر بودیم اینکه عزیزمون سالمه. اینکه خونه هنوز سر جاشه. اینکه امشب هم میگذره. بعد از اون روزا نگاهمون به زندگی عوض شد. دیگه غروب های آروم معمولی نبودن صدای بارون معمولی نبود کنار هم غذا خوردن معمولی نبود. فهمیدیم چیزایی که همیشه از کنارشون رد میشدیم همون چیزایی بودن که اسمشون آرامش بود. کاش هیچوقت دوباره یادمون نره که صلح فقط یه کلمه نیست یه نعمته که وقتی هست کمتر کسی حواسش بهش هست.

سیوشون کنید که چنل شلووغ نشه💗