یک نگاه که به عالم کنیم متوجه میشیم تک تک چیز هایی که رخ میده یک نظمی دارن.

یک استمرار و الگوریتم در این عالم وجود داره...

از شب و روز و ثانیه ها تا قطرات آبی که رود میشن و دریا رو پیدا می‌کنند...

و در میان تمام این موجودات یک موجود هست به نام «انسان».

این انسان در تمام طول تاریخ تنها موجودی بوده که قدرتی داشته که هیچ موجودی نداشته!

اون قدرت کاری کرد که انسان بهترین ها رو بخواد.

اون قدرت نگذاشت انسان متوقف بمونه به اکتشافات و اختراعاتی رسید که الان در قله‌ی اون تلاش هاش هستیم باز هم فاصله داره تا قله اصلی...

میون این همه ظرافت و دقت

با این دقت ریاضی که در تمام عالم حاکمه

ما انسان ها به گاهی به جایی می‌رسیم که فکر می‌کنیم همه چیز پوچه!

همه چیز بی معناست!

بعضی هامون هم غرق عادات میشیم