''زندگی برای آنان فقط یعنی نمردن''

بچهها من، من بچهها:

_ بزار دارم راجب فکرت فکر میکنم

چیزایی که تو دفتر بابابزرگ میکشم از دفتر خودم بهتره

و چیزی که میخوام بهتون بگم این هست که لطفا اگر هر استعدادی که دارید ازش استفاده کنید چه توی نوشتن چه توی کشیدن چه توی نواختن و...

منتظر زمان به موقع نباشید چون اون زمان هیچوقت نمیاد اگر خودتون اون زمان رو نسازید ممکنه همش منتظر یه موقعیت بهتر باشید و یهو ببینید توی پنجاه و شش سالگی تازه چیزی که دوست دارید رو شروع کردید به انجام دادن درحالی که دارید داستانتون رو می‌نویسید و کلی هم طرفدار کسب کردید و تازه به نقطه اوج داستانتون رسیدید ممکنه فرداتون رو نبینید و یه زندگی از دست رفته باقی میمونه و یه داستان نیمه تموم و یه مشت چشم انتظار که منتظر ادامه چیزی هستند که زندگیشون رو باهاش سرگرم کردند