این روزها، در عمق وجودم، پارادوکسی عجیب را زیست میکنم؛ آمیزهای از ترحم و انزجار نسبت به آن طیف از هموطنان که دل در گروِ اندیشهی براندازی و سلطنتطلبی دارند.
از یک سو، بینهایت به دیدهی تحقیر به حماقتی مینگرم که، به گمانم، حاصلِ نبودِ سوادِ کافی و تقلیدِ کورکورانه است؛ همان که سرنوشت این خاک و مردمش را به بلاهایی ناخواسته دچار کرد. و از دیگر سو، دلم برایشان میسوزد از اینکه چگونه، در این گرداب فریب، غرق شدند و چه خوشباورانه در دامِ رویاهایی افتادند که نه ثمری جز جنگ و پر پر شدن نو نهالان و خون جگر شدن مادران ، و نه حاصلی جز شهادت و هلاکت بسیار برایشان به ارمغان نیاورد.
به یاد دارم که چگونه بر عدد چهلدو هزار جاویدنان، چنان گستاخانه و بیپروا دادِ فحش و ناسزا سردادند، تا آنگاه که حقجلوهگر شد و آمارِ اثباتشده، شمارِ بسیار کمتری را پیشِ چشم همگان نهاد؛ اما افسوس که این تلخکامیِ حاصل از برآوردهنشدنِ پندارها، نیز نتوانست پنجرهای بر عقلشان بگشاید.
دلم برایشان میسوزد که در این پیچِ تاریخیِ پرالتهاب، اینچنین سرگرداناند؛ بیآنکه بهرهای از هوشِ تحلیلی برند، بیآنکه فرهنگِ گفتوگو و آدابِ سخن را آموخته باشند، بیآنکه منطقی شنوا و تربیتی استوار در پسِ خویش داشته باشند؛ و تنها با خروارها تعصب، از عقایدی پاسداری میکنند که نه برآمده از تأملِ خویش، که بر دوشِ تحمیل دیگران به ارث بردهاند.
کاش، این همه جهل و نادانی، تنها گریبانِ خودشان را میگرفت... اما افسوس که حقِ من، حقِ این خاک، و حقِ مردمانِ بیگناهش نیست که تاوانِ این عقایدِ نارسیده را بپردازند. گویی، این عقیده نیست، که عقدهست؛ عقدههایی که بر تنِ تاریخ این سرزمین، زخمی عمیق نهاده است. . .
نوشته موکب بنی عامر ۳۵۰ نفرن هرسال تا کربلا باهم میرن
بعد ما چهار نفریم قبل این که برسیم به عمودا دعوامون میشه از هم جدا میشیم😭😂
صبحانمون رو با ویوی طبیعت بایر میل نمودیم و چسبید🦦🧘🏻♀️
_یه مقداری دیر اقدام به عکس گرفتن کردم