اون شبی که محترمانه از پسری که اومده بود تو واگن خانوما و تو شلوغی داشت میخورد بهمون خواستم بره واگن عمومی و اون و مادرش که موهای صورتی داشت شروع کردن به داد و بیداد و تحدید
یکی از ویژگی های احمقانم اینه که با صدای خیلی بلند و داد سریعا گریم میگیره
برای این که اون آدما متوجه این موضوع نشن سریع از مترو خارج شدم
و تا خود خونه بی صدا اشک ریختم
جوری که وقتی رسیدم خونه از شدت ضعف تو همون 5 دقیقه اول با لباس بیرون خوابم برد
متاسفم که این حرفو میزنم ولی من تقریبا دیگه هیچ حس خوب و رئفت و عطوفتی نسبت به این آدما تو دلم نمونده (:💔
آیه🌿
متاسفم که این حرفو میزنم ولی من تقریبا دیگه هیچ حس خوب و رئفت و عطوفتی نسبت به این آدما تو دلم نموند
اصلا دوست ندارم این ورژن خودمو
امیدوارم یه روز تموم زخمای ریز و درشتی که از این آدما دارم ترمیم بشن و بتونم دوباره دوسشون داشته باشم...
ولی این بغض باعث شده پیشرفت کنم
جدیدا خیلی وقتا میتونم جواب داد رو با داد بدم، به جای گریه
این جوجوعه رو میبینین؟
جوجوی هاشمیه
یکی دوسال پیش پیش من جا موند
منم به سرپرستی گرفتمش
آیه🌿
این جوجوعه رو میبینین؟ جوجوی هاشمیه یکی دوسال پیش پیش من جا موند منم به سرپرستی گرفتمش
جا موند بچها
جا موند
خودم از هاشم ندزدیدمش