فیلم باید از حقیقت بگوید پای درس نادر طالب‌زاده در نقد ۴ فیلم مهم تاریخ سینما 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

در همان کلاس‌های تحلیل فیلم بود که گفت: «فیلمی که حقیقت را نگوید، اتلاف وقت است». او همیشه به‌دنبال نسبت میان فیلم‌ها و حقیقت بود. ابتکارش در این بود که تحلیل‌هایش را فراتر از مسائل زیباشناختی و فرمی می‌برد و شنونده را با جهان فیلم‌ساز روبه‌رو می‌کرد. مرور نقدهای نادر طالب‌زاده، که به‌صورت پراکنده در دوره‌های آموزشی و برنامه‌های تلویزیونی‌اش در دسترس است، ما را با شیوه‌ای خاص از تحلیل فیلم و نگاهی متفاوت به سینما آشنا می‌کند؛ شیوه‌ای که نه به‌دنبال ارزیابی صرف کیفیت هنری فیلم است و نه صرفاً قصد دارد فیلم را «پلان به پلان» تحلیل کند. _ گرچه او هر دو را برای هنرجویانش انجام می‌داد _. اما ورای این تحلیل‌ها، هنرجویان را با پرسش‌هایی اساسی‌تر مواجه می‌کرد: این فیلم چگونه در خدمت بیان حقیقت قرار گرفته است؟ دقیقاً چه می‌گوید و فیلم‌ساز به‌دنبال بیان چیست؟ از همین رو، ناگهان در میانه‌ی تحلیل یک فیلم اکشنِ ضدجنگ، از تأثیر انقلاب اسلامی و شکست آمریکا در ویتنام سخن می‌گفت و با توضیح بافت اجتماعی و تاریخی زمان ساخت آن آثار، بینشی تازه در اختیار ما قرار می‌داد تا آثار هنری را بهتر درک کنیم. نادر طالب‌زاده می‌کوشید به هنرجویانش بیاموزد که چگونه از سینما به‌عنوان ابزاری برای بیان حقیقت استفاده کنند. او در تحلیل‌هایش، با نشان دادن نسبت میان فیلم‌ها و حقیقت، آن‌ها را به‌نوعی مهندسی معکوس می‌کرد. با تحلیل یک فیلم، نشان می‌داد که اجزای مختلف آن چگونه با هم کار می‌کنند تا معنای نهایی شکل گیرد و پیام فیلم‌ساز منتقل شود. هدفش این بود که هنرجویانش از این مسیر بیاموزند چطور از سینما برای بیان حقیقت بهره ببرند. در این مجموعه، چهار بریده از کلاس‌های تحلیل فیلم نادر طالب‌زاده را برگزیده‌ایم. بریده‌هایی که هرچند کوتاه و معدودند، ما را با نگاه و روش تحلیلی او آشنا می‌کنند؛ نگاهی که جهانی است، به همه‌ی فیلم‌های سینما نظر دارد و آن‌ها را در طرحی که از حقیقت دارد، جای می‌دهد و این‌گونه با آثار نسبت برقرار می‌کند. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane