اسرائیل حق دارد کودکان فلسطینی را شهید کند. فلسطین را اگر کسی تا اینجا زنده نگه داشته، همین کودکان فلسطینی بوده‌اند؛ کودکانی که آرزو و رؤیای آزادی قدس را در سر می‌پرورانند و در رویاهایشان، خود را در قامت سربازان قدس می‌بینند. اسرائیل از رؤیای همین کودکان می‌ترسد؛ رویایی که تبدیل به امید و سپس ایمان می‌شود و قلب دشمن را هدف می‌گیرد. به همین خاطر است که تصویرسازان، وقتی به سراغ کودکان غزه می‌روند آثارشان رنگ‌وبوی امید می‌دهد؛ مانند آثار «نعیمه فاضلی» که برای فلسطین خلق کرده است؛ آثاری خوش‌رنگ‌و‌لعاب که محوریت شخصیت‌هایشان غالباً کودکان هستند؛ کودکانی پر از انرژی و امید برای آزادی قدس. آثاری که دیدنشان، این جملۀ نادر ابراهیمی را در ذهن متبادر می‌کند: «در این روزگار، که ما بیش از هر چیز به امید و ایمان احتیاج داریم، مگذار ناامیدی، روزنی به اندازۀ سر سوزنی در قلبت پیدا کند و از آنجا هجوم بیاورد. امید را برای روزهای بد ساخته‌اند؛ چراغ را برای تاریکی. انسان اگر با مشقت و درد و مصیبت روبه‌رو نمی‌شد، نه به چیزی ایمان می‌آورد، نه به آینده‌ای دل می‌بست، و نه از امید، سلاحی می‌ساخت به پایداری کوه» (آتش بدون دود - نادر ابراهیمی). انگار هرکجا بوی امید به مشام برسد، نعیمه فاضلی به سراغش می‌رود؛ مانند تصویرسازی کاروان کشتی‌های «الصمود» که راهی غزه شدند. او جزو معدود هنرمندان ایرانی بود که همان روزهای اول، همراه با هنرمندان سراسر جهان، به این رویداد واکنش نشان داد. کشتی‌هایی که گویی آخرین امید انسانیت در این کرۀ خاکی بودند و نعیمه فاضلی این را به خوبی درک کرده و در طرف درست تاریخ ایستاده است. اما گاهی که ناله‌های کودکان فلسطینی از درون به دلش می‌نشیند، می‌بینیم که تصویرسازی‌هایش نیز رنگ می‌بازد و گویا دست‌ودلش به سمت رنگ نمی‌رود. از آنجا که تصویرسازی عموماً برای روایت داستان به کار می‌رود، می‌توان برای تصویرسازی از کودکان فلسطینی از کلیشه‌هایی همچون بازی بچه‌ها با پرچم فلسطین یا جمع شدن بچه‌ها دور بیت‌المقدس فاصله گرفت و به سراغ خلق آثاری رفت که قصه‌گو باشند و حاوی روایتی از واقعیت باشند. همانند تصویرسازی از عکس‌های واقعی کودکان فلسطینی که چهره مظلومیتشان را هر روزه در صفحات اینترنتی و مجازی به کرات می‌بینیم. این‌گونه آثاری که ریشه در واقعیت دارند می‌توانند مخاطب را بیشتر با خود همراه کنند. در این پست، به سراغ آثار نعیمه فاضلی، هنرمند فلسطینی، رفته‌ایم که در ادامه می‌بینید. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻هم‌صدا با «صمود» برشی از تازه‌ترین قطعهٔ حامد زمانی برای فلسطین 🔹حامد زمانی که یک ماه پیش با قطعۀ «می‌کشونی» پس از هفت سال به عرصۀ موسیقی باز‌گشت، حالا با انتشار قطعه‌ای جدید، اولین ترانۀ سیاسی را پس از بازگشتش خواند. «صمود» ترانه‌ای برای کاروانی‌ست که این روز‌ها چشم‌ها نگران رسیدنشان به سواحل غزه است. متن کامل... 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

بازگشت حامد زمانی با «صمود» 🔹حامد زمانی که یک ماه پیش با قطعۀ «می‌کشونی» پس از هفت سال به عرصۀ موسیقی باز‌گشت، حالا با انتشار قطعه‌ای جدید، اولین ترانۀ سیاسی را پس از بازگشتش خواند. «صمود» ترانه‌ای برای کاروانی‌ست که این روز‌ها چشم‌ها نگران رسیدنشان به سواحل غزه است. 🔹زمانی، یک دهه قبل‌تر ترانه‌هایی چون «قدس» و «می‌کُشیم» (۱۳۹۳) را برای حمایت از فلسطین خوانده بود؛ اما جای خالی صدای او را در این دو سال پس از طوفان، همه احساس می‌کردیم. حالا کاروان «صمود»، صدای حامد زمانی را پس از سال‌ها با خود هم‌گام کرد. ترانه‌ای که طلیعه‌اش ما را به یاد جملات آوینی می‌اندازد: «عقل می‌گوید بمان و عشق می‌گوید برو و این هر دو، عقل و عشق را، خداوند آفریده است تا وجود انسان در حیرت میان عقل و عشق معنا شود.» (کتاب «فتح خون») 🔹«صمود»، ترانه‌ای در سبک پاپ است که به سرودهای ساده و جهانی که در راهپیمایی‌های همبستگی با فلسطین شنیده می‌شود، شباهت دارد. نام «فلسطین» در این اثر به گونه‌ای تکرار می‌شود که یاد‌آور شعار‌های همین تجمعات جهانی‌ست. سه زبانه بودن این قطعه، انتخاب هوشمندانه‌ای برای این موضوع جهانی است. پیش از این نیز در آثاری مانند قطعۀ «محمد (ص)»، «ترور» و «مرگ مساوی آمریکا»، ترانۀ چند زبانه از زمانی شنیده بودیم. توجه زمانی به فلسطین و خواندن از آن، اولین قدم جدی برای جبران خلأهای موسیقایی این دو سال ما در نسبت با فلسطین است. 🔹ترانهٔ «صمود»، تازه‌ترین اثر حامد زمانی با مضمون پایداری سرزمین فلسطین است. نسخهٔ کامل این قطعه از طریق کانال‌ «بافتار موسیقی» در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔺حق با مستضعفان است منتخب سکانس‌های عدالت‌خواهی مسئول انقلابی 🔹 ‌در برخی از سکانس‌های فیلم‌های سینمایی، بخشی از درام قصه را، تقابل دو مسئول شکل می‌دهد؛ دو مسئول با دورویکرد متفاوت. گاهی بحث و تنش صرفا میان دو دیدگاه است که می‌توان با هردو رویکرد نیز هم‌ذات پنداری کرد و گاهی نیز دعوا بر سر حق و ناحق است. در چنین موقعیت‌هایی، معمولا پای مردم به میان می‌آید و قصه‌ را جذاب‌تر می‌کند. اینجاست که مسئول جمهوری اسلامی، با رفتار انقلابی خود، علیه بی‌مسئولیتی و بی‌تدبیری افرادی در ساختار، قیام می‌کند. در یک طرف، مسئول یا مسئولانی هستند که اسیر میز شده‌اند و خدا و مردم را فراموش کرده‌اند و در طرف دیگر، مسئولی که خود را نماینده و خادم مستضعفان می‌داند و گفتاری عدالت‌خواهانه دارد. 🔹 ‌در این فرسته، به بهانهٔ پخش قسمت‌های ابتدایی سریال «پسران هور» که قسمت اول آن شامل سکانسی از عدالت‌خواهی مسئول انقلابی علیه بی‌مسئولیتی است، به سراغ چند سکانس دیگر شبیه به این مضمون رفته‌ایم. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻بر سر هرچه قفس، فریاد منتخب موسیقی‌های مشهور برای فلسطین 🔹در این دو سالی که از حماسهٔ فلسطینی‌ِ «طوفان‌الأقصی» می‌گذرد، تظاهرات‌ بسیاری علیه اسرائیل در سراسر عالم برپا شد. راهپیمایی‌هایی که هزاران آزاده را بیدار کرد تا صدای مردم مظلوم فلسطین باشند. موسیقی‌ در این اعتراضات نقش ویژه‌تری پیدا کرد و زمزمه مردم در این اعتراضات می‌شد. 🔹این موسیقی‌ها با وجود تفاوت‌های زبانی اما از عناصر فلسطینی بهره‌مند هستند و حرف مشترکی دارند که آن «آزادسازی فلسطین» است؛ آرزو و هدفی که برای تمامی آزادی‌خواهان جهان، همه‌فهم و ضروری شده است. به همین جهت، اجرای برخی از آن‌ها تنها به نسخۀ اولیه‌شان منحصر نشده و هنرمندان دیگری آن‌ها را بازخوانی کرده‌اند. 🔹در این فرسته، منتخب قطعات مشهور موسیقی مقاومت را می‌شنویم که در طول دو سال اخیر بسیار شنیده شده است. بیشتر این قطعه‌ها، از سوی «بافتار» ترجمه شده و در این فرسته منتشر شده است. کامل تمامی این قطعات را می‌توانید در کانال «بافتار موسیقی» بشنوید. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane