شعر؛ ماتِ شکوه زینب منتخب ابیات آیینی برای حضرت زینب (س) بخش دوم 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔹اشعار آیینی در شأن حضرت زینب (س) بیشتر جنبه مرثیه دارند و اشعار کمی به ولادت ایشان پرداخته است؛ مگر سروده‌هایی از پیرغلامانی همچون غلامرضا سازگار که بیشتر برای خوانده شدن در جلسات مولودی سروده شده‌اند. 🔹با این وجود، همان اشعار که رنگ‌وبوی مظلومیت و مرثیه دارند، وقت پرداختن به وقایع پس از عاشورا در کوفه و شام، تغییر لحن داده و رنگ‌وبویی حماسی به خود می‌گیرند. این برخلاف اشعار مرسوم عاشورایی است که عمدتاً بر «مظلومیت» سیدالشهدا و اصحاب ایشان تمرکز و دلالت دارند؛ گویی اشعار زینبی، از «مظلومیتِ صِرف» فراتر رفته و به حماسه می‌رسند. منشأ این حضور حماسه در شعر، همان خطبه‌های کوبنده ایشان است که مثلا در اشعار ما به «تیغ آتشین» و «برق ذوالفقار» تعبیر شده‌اند. 🔹یکی از مشهورترین شعرهایی که این تصویر حماسی را نمایندگی می‌کند، غزلی از قادر طهماسبی (فرید) با این مطلع است: «سرّ نِی در نینوا می‌ماند اگر زینب نبود کربلا در کربلا می‌ماند اگر زینب نبود». این شعر، به نقش کلیدی حضرت زینب (س) در وقایع پساعاشورا اشاره دارد. با این حال، شاعران دیگری هم این عرصه را خالی نگذاشته‌اند. از جمله اشعاری که شایان توجه است، غزلی حماسی از محسن رضوانی است؛ شعری که با خوانش مهدی رسولی به صورت نوحه‌ای حماسی در ذهن‌‌ها آشناست. 🔹در این فرسته، به سراغ منتخب اشعاری در رثای حضرت زینب رفته‌ایم که بیشترشان، حماسی هستند. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

امید در میان زخم‌ها منتخب عکس‌‌روایت‌های محمود ابوحمده برای فلسطین بخش اول منتخب عکس‌روایت‌ها 🔹عکس‌های ابوحمده در مرز باریکی بین تلخی و شیرینی قرار دارند؛ آن‌چنان که می‌توانند به تلخ‌ترین سوژه‌ها بدل شوند؛ پسری با دست قطع‌شده، دختری که موهایش از ترس ریخته، کودکی که یک پا ندارد و... ؛ اما آنچه ابوحمده انتخاب کرده، دیدن روشنی از دل همین تاریکی‌هاست. او امیدی را که در دل مادران و کودکان فلسطینی نهفته را ثبت می‌کند. مگر می‌توان بدون چنین روحیه‌ای، این همه سال مقاومت کرد؟ ایستادن در این نقطه و ثبت این زیبایی‌شناسیِ دقیق از مقاومت، کار هرکسی نیست.  متن کامل 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane