امید در میان زخم‌ها منتخب عکس‌‌روایت‌های محمود ابوحمده برای فلسطین بخش دوم منتخب عکس‌روایت‌ها 🔹عکس‌های ابوحمده در مرز باریکی بین تلخی و شیرینی قرار دارند؛ آن‌چنان که می‌توانند به تلخ‌ترین سوژه‌ها بدل شوند؛ پسری با دست قطع‌شده، دختری که موهایش از ترس ریخته، کودکی که یک پا ندارد و... ؛ اما آنچه ابوحمده انتخاب کرده، دیدن روشنی از دل همین تاریکی‌هاست. او امیدی را که در دل مادران و کودکان فلسطینی نهفته را ثبت می‌کند. مگر می‌توان بدون چنین روحیه‌ای، این همه سال مقاومت کرد؟ ایستادن در این نقطه و ثبت این زیبایی‌شناسیِ دقیق از مقاومت، کار هرکسی نیست.  متن کامل 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

امید در میان زخم‌ها درباره عکس‌‌روایت‌های محمود ابوحمده برای فلسطین ​🔹«شگفتا! ما از این پیش‌تر می‌دانستیم که گاه می‌بایست در زندگی، جنگ کرد اما نمی‌دانستیم که می‌توان در جنگ زندگی کرد» (شعر «خطابه» - قیصر امین‌پور) ​🔹عکس‌های محمود ابوحمده، عکاس جوان فلسطینی، گویی ترجمان بصری این شعر قیصر امین‌پورند. عکاسی که‌ در میانهٔ جنگ، در جانب زندگی ایستاده است. او تصمیم گرفته برای روایت همین زندگی در هنگامهٔ نبرد، به سراغ کودکان برود؛ چراکه اگر قرار باشد در این دنیا کسانی نماد زندگی، محبت و امید باشند، بی‌شک آن‌کسان، کودکانند. اصلاً با حضور همین کودکان است که می‌توان کامِ تلخ این دنیا را شیرین کرد و اگر مبارزه‌ای هم در کار است، به خاطر آنان است؛ کودکان مجاهدی که بناست بار تاریخ و انسانیت را به دوش بکشند. ازاین‌رو، اغلب عکس‌هایی که محمود ابوحمده از غزه ثبت کرده، قهرمانشان کودکانند؛ آن‌هایی که به قول خودش، جنگ، آن‌ها را زودتر از موعد بزرگ کرده است. کودکانِ حاضر در عکس‌هایش، گاه عصای دست پدر و یاوری برای مادرند، گاه نان می‌پزند، در صف غذا می‌ایستند، گاه بازی می‌کنند، سازی می‌زنند و ... . ​🔹آثار ابوحمده در مرز باریکی بین تلخی و شیرینی قرار دارند؛ آن‌چنان که می‌توانند به تلخ‌ترین سوژه‌ها بدل شوند؛ پسری با دست قطع‌شده، دختری که موهایش از ترس ریخته، کودکی که یک پا ندارد و... ؛ اما آنچه ابوحمده انتخاب کرده، دیدن روشنی از دل همین تاریکی‌هاست. او تصویر امیدی را که در دل مادران و کودکان فلسطینی نهفته، ثبت می‌کند. مگر می‌توان بدون چنین روحیه‌ای، این همه سال مقاومت کرد؟ ایستادن در این نقطه و ثبت این زیبایی‌شناسیِ دقیق از مقاومت، کار هرکسی نیست. آثار او از جنگ (با لحاظ تجربهٔ قبلی‌اش در عکاسی آتلیه‌ای و تبلیغاتی) جنبه‌های مختلف مانند عکاسی خبری، عکاسی مستند و عکاسی هنری را در هم می‌آمیزد و همین باعث می‌شود به دوره و مخاطب خاصی محدود نشوند. رازِ حس‌وحالِ منحصربه‌فرد آثارش را باید در «جوششی» بودنشان جست‌وجو کرد. او معمولاً با بنگاه‌ها و آژانس‌های خبری همکاری نمی‌‌کند و همین، مانع از تأثیر نگاه‌های تحمیلی بر آثارش شده و به آن‌ها رنگ‌وبوی شخصی داده است. او از جمله عکاسانی است که دنیا را با چشم دل می‌بیند و سوژه‌هایش را برمی‌گزیند. آثارش به‌نوعی، جملهٔ مشهور حضرت زینب (س)، «ما رایت الا جمیلا»⁠‌ را در ذهن تداعی می‌کنند. ​🔹در این فرسته، سری به تعدادی از عکس‌های او زده‌ایم. او به خاطر محدودیت‌های قالب عکس، معمولاً آثارش را همراه با روایت‌هایی منتشر می‌کند؛ روایت‌هایی که به شناخت و فهم بیشتر تصاویر می‌انجامد. متن کامل این روایت‌ها را در صفحهٔ شخصی این هنرمند می‌توانید مطالعه کنید. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane