🔻می‌کُشیم و می‌کُشیم و می‌کُشیم؛ از غزه تا تهران ویدئویی از منتخب آثار ضد آمریکایی و ضدترامپِ سیدمسعود شجاعی طباطبایی در هم‌نشینی با قطعۀ «می‌کشیم» با صدای حامد زمانی مرور این فرسته را اینجا بخوانید... 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35

🔹«می‌کُشیم و می‌کُشیم و می‌کُشیم ما به کشتن و دریدن و بریدن خوشیم» ورد زبان آمریکا و سیاستمدارانی چون ترامپ را می‌توان در این بخش از شعر محمدمهدی سیّار (برای قطعهٔ «می‌کشیم» با صدای حامد زمانی) به‌خوبی دید. ترامپ نیز در این میان نه یک رئیس‌جمهور، بلکه نمود عینی ذات آمریکاست؛ آمریکایی که از همان روزهای تشکیلش، دستش به خون هزاران سرخ‌پوست، سیاه‌پوست و ملت‌های دیگر آغشته است. آیا چنین جلاد کارکشته‌ای که از بوی خون لذت می‌برد، برایش غزه با تهران فرقی می‌کند؟ هرکجا که دستش برسد، هیچ ملتی را امان نمی‌دهد. 🔹همان‌طور که در اغتشاشات اخیر، پیاده‌نظام‌ و فریب‌خورده‌هایش، خون بسیجیان و محافظان ایران را ریختند. سیدمسعود شجاعی طباطبایی نیز در کاریکاتورهایی که برای هجو ترامپ و سیاست‌های آمریکا طراحی کرده، به این جنبه از خوی وحشی‌گری این جماعت و پوچی ادعایشان پرداخته است؛ ادعاهایی هم‌چون حقوق بشر و صلح و چیزهایی از این دست. 🔹شجاعی به هجو ترامپ به‌عنوان نمودی از باطن آمریکا رفته است. آثار ضد ترامپ او حالتی کارتون‌گونه و داستانی دارند و باید با حوصله به ملاقات آن‌ها رفت؛ مانند کاریکاتور «بد، زشت، کله‌پوک» که شبیه صحنه‌های فیلم‌های وسترن طراحی شده و ترامپ را در حال شلیک گلوله و هرج‌ومرج نشان می‌دهد. این هجو در قطعهٔ «می‌کشیم» نیز برجسته است و به‌صورت اعترافی از سمت خود آمریکا و اسرائیل بیان می‌شود که گویی به این جنایت‌هایشان افتخار می‌کنند. در این ویدئو این قطعه را در‌ هم‌نشینی با کاریکاتورهای شجاعی می‌بینید. 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35

🎼 ترانۀ ضد استکباری «می‌کُشیم» خواننده و آهنگ‌ساز: حامد زمانی شاعر: محمدمهدی سیّار 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35

🔰مخاطبان ارجمند «بافتار» نسخۀ کامل مجموعه‌ای از قطعه‌های موسیقایی و نوحه‌های برجسته که مضمون‌هایی مرتبط با شهادت، پایداری، استکبارستیزی و هرآنچه که با تحولات این روزهای ما پیوند دارند، از راه کانال «بافتارموسیقی» در دسترس شما قرار گرفته‌اند. شما می‌توانید از راه نشانی ذیل، عضو این کانال شوید: 🎙بافتار موسیقی 🆔https://eitaa.com/joinchat/695797009Cdd106dfa05

🎼 آلبوم «در گلستانه»؛ تصنیف خاطره‌انگیز «شهیدان خدایی» آهنگ‌ساز: هوشنگ کامکار شاعر: مولوی خوانندگان: بیژن کامکار و گروه هم‌سرایان رهبر ارکستر: حشمت‌الله سنجری نوازندگان: ارکستر سمفونیک تهران 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35

🔻ایمان نمی‌سوزد مرور عکس تکان‌دهنده از محل شهادت علی‌اکبر زارعی در مسجدی که به آتش کشیده شد. (در هم‌نشینی با شعری از هادی محمد‌حسنی) مرور این عکس جانسوز را اینجا بخوانید. 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35

🔹برخی از قاب‌ها، جدای از اتفاق خاص خود عکس، حرف‌های بیشتری در دل دارند. تصویری استعاری می‌سازند و گاهی به نماد تبدیل می‌شوند. می‌توانند در یک آن،‌ همهٔ روح آنچه را که به آن می‌نگریم، یک‌جا جمع کنند. می‌‌توانند چکیده‌ای از حادثه‌ها در برهه‌ای از تاریخ باشند و با مرورشان، گویی صفحه‌هایی از تاریخ را ورق می‌زنیم. عکسی که حسن شیروانی از محل شهادت علی‌اکبر زارعی در مسجد «سیدالشهداء» گرفته، جدای از مظلومیت عمیق و جان‌سوز آن، ازین جنس است و حرف‌هایی استعاری به ما می‌زند. 🔹خاکستر، پیکسل‌به‌پیکسل و جزء‌به‌جزء تصویر را پر کرده است. گردوغبارها و دوده‌های باقی‌مانده، خبر از وجود آتشی شعله‌ور می‌دهند که حالا خاموش شده است. آتشی که به جان مسجد افتاده؛ اما در مرکز عکس، جایی از فرشِ سوخته، هنوز رنگ‌ورو دارد و سالم مانده است؛ جایی به‌اندازهٔ پیکر یک انسان. همه‌چیز جز محل شهادت و پرپرشدن او، سوخته و آتش گرفته است. انسانی که هیچ نام‌ونشانی از او در تصویر معلوم نیست و فانیِ فانی شده است. گویی این عکس ثبت شده تا به ما ثابت کند تنها جایی نمی‌سوزد که هنوز شهادت در آن زنده است و همین، راز زنده ماندن ایران است. تنها جایی نمی‌سوزد که پای ایمان در میان باشد. «نمی‌دانی مگر در شعله‌ها ایمان نمی‌سوزد». جایی که شهید، عروج می‌کند و رنگ خونش به فرش می‌رسد، تازه آنجاست که می‌توان امید داشت مسجدها و نمازها زنده خواهند ماند. همان‌ چیزی که در عکس جاریست و آن بانوی حاضر، یکی از نمازگزارانی است که شهید، برای نجات آن‌‌ها، به دلِ آتش زده و خودش در آتش سوخته است و تازه به زندگی، رنگ و معنا داده است. «ز خون به روی زمین رنگ دیگری بزنیم.». حالا می‌شود با اطمینان گفت که این مسجد، معنای نماز واقعی و معراج مومن را در خود دید. این حیات و ممات شهید است که ایران را ایران می‌کند و نمی‌گذارد ایران،‌ ویران شود و بسوزد. 🔹شعری هم که با عکس هم‌نشین شده و گویی زبان‌حالِ این شهید است، از هادی محمدحسنی است. در ادامه، کاملِ این غزل را می‌خوانیم. این شعر در سال ۱۳۹۸ در محضر رهبری خوانده شد. «با گردباد خانه‌به‌دوش از وطن بگو با من که سال‌هاست غریبم سخن بگو با هرکسی نمی‌شود از راز عشق گفت من نیز عاشقم! غم خود را به من بگو ما هم‌نشین جام مِی و باده نیستیم با شمع سینه‌سوخته از سوختن بگو با تیشه نیز راه به دل‌های سنگ نیست این نکته را به سادگیِ کوهکن بگو دیگر بس است هرچه دم از پیرهن زدیم ای عشق حرف تازه بزن! از کفن بگو!» 🔹پی‌نوشت: در فتنهٔ آمریکایی، صهیونی اخیر، وقتی که مسجد «سیدالشهدا (ع)» واقع‌ در شهرستان پاکدشت به آتش کشیده شد، علی‌اکبر زارعی و طاها عزیزی، جان‌برکف برای نجات نمازگزاران به داخل مسجد می‌روند در‌حالی‌که طبقهٔ پایین مسجد، در محاصرهٔ آتش بوده و درنهایت، پس‌از نجات همهٔ محبوس‌شدگان، خودشان در آتش می‌سوزند و شهید می‌شوند. این فقط یکی‌از صدها حادثه‌ای‌ست که در روزهای پیشین، بر خانه‌های خدا و بر وطن ما گذشت. در این تصویر، خانم رامشینی که توسط شهید علی‌اکبر زارعی از آتش‌سوزی نجات یافته، در محل شهادت این شهید نشسته و دعا می‌کند. 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35

🔹شعری که در فرستۀ «ایمان نمی‌سوزد» خواندید، دو بیت از غزل هادی محمدحسنی‌ست. محمد‌حسنی این شعر را در دیدار رمضانی شاعران با مقام معظم رهبری در سال 1398 خوانده است. فایل حاضر، صوت شعر‌خوانی محمدحسنی‌ در همان دیدار است. 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35

- به یاد رضا رویگری، هنرپیشه و خوانندۀ نامدار که امروز درگذشت - 🎼 سرود «ایران، ایران» (۱۳۵۷) آهنگ‌ساز، هم‌خوان و تک‌نواز طبل، سنج و زنجیر: فریدون خشنود شاعر: حسین سرفراز تک‌خوان، دکلمه‌خوان و مؤذن: رضا رویگری 🔹 بخش معروف شعر این سرود: «الله، الله، الله لا إله إلا الله ایران، ایران، ایران رگبار مسلسل‌ها ایران، ایران، ایران مشتِ (مشته) شده بر ایوان» 🔹 «ایران، ایران» (الله، الله)، آشناترین و شاید جاودانه‌ترین نغمه‌ای‌ست که با آوای زنده‌نام رضا رویگری به جا ماند. جالب‌آنکه به گفتۀ خود او (گفت‌وگو با روزنامۀ «آفتاب» / هفدهم بهمن ۱۳۸۶) این سرود، دقیقاً بیست روز پیش‌از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، ضبط و یک روز پس‌از بیست و دوم بهمن از رادیو پخش شد. حالْ رضا رویگری، نزدیک به چنین روزی، این جهان را ترک کرد. یاد و خاطرۀ او را با آن سرود خاطره‌انگیز و مجموعه‌ای از ترانه‌های دیگر او و نقش‌آفرینی‌های به‌یادماندنی‌اش در فیلم‌های سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی، مانند «اجاره‌نشین‌ها»، «مسافر ری»، «دل‌شکسته»، «به کجا چنین شتابان؟» و «مختارنامه» به یاد می‌آوریم و از خداوند برای روحش مغفرتْ طلب می‌کنیم. 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35