❌❌❌❌❌❌❌❌❌❌❌❌دوستان عزیزی که سفارش نهال بادام ارقام تونو و سوپر نوا پایه رویشی کشت بافت لیبل آبی داشتند و همچنین ارقام نرم هسته انار انشاالله آخر هفته نهالها آماده توزیع هستند.
📲: @Molaei8385
09131820563
مهندس مولائی
دستورالعمل اصولی روغنپاشی در درختان
❌پسته ❌
۱- انتخاب روغن مناسب
انتخاب روغن باکیفیت نقش بسیار مهمی در موفقیت عملیات روغنپاشی دارد. روغن مصرفی باید:
از برند معتبر و شناختهشده تهیه شود؛
دارای کیفیت یکنواخت و خلوص مناسب باشد؛
قیمت آن با قیمت پارافین خام تناسب منطقی داشته باشد (قیمتهای بسیار پایین معمولاً نشاندهنده کیفیت نامطلوب است).
---
۲- زمان مناسب روغنپاشی
بازه زمانی توصیهشده: از ۱۵ بهمن تا چند روز ابتدایی اسفند
روغنپاشی باید حدود ۵ هفته قبل از تورم جوانهها انجام شود.
هر بازهای که پیشبینی شود حداقل ۵ تا ۷ روز پس از روغنپاشی بارندگی وجود ندارد و همچنین دمای هوا در روز انجام عملیات به زیر صفر نمیرسد، زمان مناسبی محسوب میشود.
از نظر ساعتی، نزدیک ظهر بهترین زمان روغنپاشی است؛ زیرا روغنپاشی در صبح خیلی زود یا ساعات پایانی عصر کارایی کمتری دارد.
---
۳- دوزهای توصیهشده روغنپاشی
میزان مصرف روغن به عوامل زیر بستگی دارد:
میزان تأمین نیاز سرمایی
رقم درخت
شرایط شوری و وضعیت عمومی خاک
بهطور کلی:
۴۰ تا ۶۰ لیتر روغن در ۱۰۰۰ لیتر آب قابل توصیه است.
ارقام دیرگل مانند اکبری معمولاً با ۵۰ لیتر واکنش مطلوبی نشان میدهند و در برخی شرایط تا ۶۰ لیتر نیز توصیه میشود.
ارقام زودگلتر اغلب با ۴۰ لیتر پاسخ مناسب دارند و بسته به شرایط باغ، در موارد خاص تا ۵۰ لیتر در ۱۰۰۰ لیتر آب قابل افزایش است.
---
۴- نحوه صحیح انجام روغنپاشی
توصیه میشود روغن مصرفی از شب قبل در محیطی گرم (مانند اتاق کارگران) نگهداری شود تا هنگام اختلاط، یکنواختی بهتری با آب ایجاد کند.
مخزن سمپاش بهتر است صبح همان روز با آب چاه پر شود تا دمای آب بیش از حد پایین نباشد و اختلاط روغن بهخوبی انجام گیرد.
برای افزایش کیفیت اختلاط، ابتدا روغن را در یک سطل آب ولرم رقیق کرده و سپس به مخزن اضافه کنید.
وجود همزن در تانک بسیار مؤثر است و توصیه میشود از لحظه اضافه کردن روغن تا پایان عملیات پاشش، همزن بهطور مداوم فعال باشد.
در حین روغنپاشی:
پوشش باید از طوقه تا سرشاخهها بهصورت کامل انجام شود.
اپراتور باید دقت کند هیچ شاخهای بدون پوشش باقی نماند.
باقی ماندن حتی یک شاخه بدون روغنپاشی میتواند باعث شروع رشد دیرتر آن شاخه نسبت به سایر شاخهها شده و در ادامه، احتمال بروز سرخشکیدگی را بهطور جدی افزایش دهد.
کشاورزی و باغبانی مشرق زمین🌾
📲:
https://t.me/baghbanimashreghzamin
#ویرایش شده
خطاب به نظام ترویج کشاورزی و کلینیکهای گیاهپزشکی کشور
آهندرمانیِ بیتشخیص؛ خطای رایج تغذیهای که آفات را به باغات ایران دعوت میکند
در بخش قابلتوجهی از باغات ایران، یک خطای تغذیهای بهصورت سیستماتیک در حال بازتولید است؛ خطایی که به گفته محمود اسکندری، خاکپزشک و عضو شورای مشورتی اساتید علوم باغبانی ایران، نهتنها عملکرد را کاهش داده، بلکه بهطور مستقیم باعث تضعیف ایمنی گیاه و تشدید خسارت آفات شده است:
جایگزینی نادرست و شتابزده آهن بهجای منگنز، بدون تشخیص فیزیولوژیک.
به اعتقاد،دکتر اسکندری، نظام تشخیص رایج در بسیاری از کلینیکهای گیاهپزشکی و شبکههای ترویج، همچنان «کلروفیلمحور» باقی مانده است؛ به این معنا که هرگونه زردی، کاهش رشد یا افت شادابی گیاه، بهصورت پیشفرض به کمبود آهن نسبت داده میشود. این در حالی است که یافتههای جدید فیزیولوژی گیاهی—از جمله نتایج منتشرشده در Plant Physiology & Biochemistry—در(Elsevier – RELX Group) نشان میدهد که ظاهر سبز گیاه، هیچ تضمینی برای سلامت دفاعی آن نیست.
اسکندری تأکید میکند که منگنز، برخلاف تصور رایج، صرفاً یک ریزمغذی فرعی نیست، بلکه یکی از ارکان اصلی سامانه دفاعی گیاه محسوب میشود. کمبود Mn مستقیماً فعالیت آنزیمهایی نظیر Mn-Superoxide Dismutase را کاهش داده و تعادل گونههای فعال اکسیژن (ROS) را بر هم میزند. این اختلال، نهتنها پاسخهای دفاعی القایی را تضعیف میکند، بلکه موجب تخریب ساختارهای سلولی، کاهش سنتز ترکیبات فنلی و افت لیگنیفیکاسیون دیواره سلولی میشود؛ فرآیندی که از نگاه بیوشیمیایی، گیاه را به یک میزبان آسیبپذیر و جذاب برای آفات مکنده و پاتوژنها تبدیل میکند.
به گفته محمود اسکندری، در بسیاری از باغات آهکی ایران، مصرف مکرر کودهای آهن باعث «سبز شدن ظاهری» گیاه شده، اما همزمان، کمبود پنهان منگنز تشدید شده است. این تناقض فنی، یکی از دلایل اصلی افزایش فشار آفات در باغاتی است که از نظر مصرف کود و سم، حتی بیشازحد تغذیه و محافظت میشوند. او صراحتاً هشدار میدهد:
«وقتی منگنز نادیده گرفته میشود، گیاه شاید سبز بماند، اما بیدفاع میشود.»
از منظر فنی، مصرف بیرویه آهن در خاکهای آهکی و با pH بالا، نهتنها کمبود Mn را جبران نمیکند، بلکه با تشدید رقابت یونی و کاهش قابلیت جذب منگنز، این کمبود را عمیقتر میسازد. نتیجه، گیاهانی با دیوارههای سلولی نرمتر، نفوذپذیری بیشتر بافتها، تجمع قندهای محلول و اختلال در نسبت C/N است؛ مجموعهای از شرایط که از دیدگاه اکوفیزیولوژی آفات، یک «سیگنال تغذیهای مثبت» تلقی میشود.
محمود اسکندری این وضعیت را یک خطای فردی یا موردی نمیداند، بلکه آن را نقص ساختاری در نظام ترویج و تشخیص گیاهپزشکی قلمداد میکند. به باور او، تا زمانی که تشخیصهای تغذیهای بر پایه تعادل عناصر، آزمون خاک و برگ، و فهم فیزیولوژی دفاع گیاه بازتعریف نشود، هر برنامه مدیریت تلفیقی آفات (IPM) از درون تضعیف خواهد شد. در چنین شرایطی، افزایش مصرف سموم نه یک راهحل، بلکه واکنشی دیرهنگام به یک شکست تغذیهای قبلی است.
این یادداشت، یک هشدار علمی صریح به نظام ترویج کشاورزی و کلینیکهای گیاهپزشکی کشور است:
بازنگری در دستورالعملهای تشخیص، تفکیک دقیق کمبود آهن از منگنز، و بازتعریف جایگاه Mn بهعنوان عنصر کلیدی دفاع گیاه، دیگر یک توصیه اختیاری نیست؛ بلکه پیششرط پایداری تولید، کاهش مصرف سموم و حفظ اعتبار علمی نظام مشاورهای کشور است.
محمود اسکندری
خاکپزشک
عضو شورای مشورتی اساتید علوم باغبانی ایران.