اگه کسیو پیدا کردی که روزشو با حرف زدن باهات شروع میکنه، شبشو با حرف زدن باهات تموم، ریز به ریز اتفاقات هر روزشو برات تعریف میکنه، به جزئیات چیزای که دوست داری توجه میکنه، اخلاقش با تو بهتر از همست، پای غر زدنات میشینه، برات صبوری میکنه، تا آخر شب باهات بیدار میمونه؛ هیچوقت گمش نکن. مثلش پیدا نمیشه.
منِ بی تو .
انتخاب من فردیه که خودش بهم توجه کنه، خودش منو بذاره اولویت، خودش بدونه که یسری کارارو نباید انجام بده و یسری جاها نباید بره، خودش منو بلد باشه، خودش بخواد تایمشو با من بگذرونه، خودش دلش بخواد به ردفلگای من احترام بذاره.
رفتار درست از سمت اون برای من زمانی قشنگ و با ارزشه که از سمت خودش باشه نه با یاداوری ها، دعواها و خط و نشون کشیدن های مکرر من.
منِ بی تو .
یاد گرفتم بعضی رابطهها شبیه بارونن، برای مدتی قشنگن، ولی اگه طولانی بشن همهچی رو خراب میکنن
یاد گرفتم همهچی موقته؛
غصه، خوشی و حتی آدمها.
تنها چیزی که میمونه خودتی و خاطراتی که ساختی.
یاد گرفتم بعضیا فقط مهمون یه فصل از کتاب زندگیمونن؛
زور نزنیم تا پایان کتاب بمونن.
منِ بی تو .