حد وسط رو گم کردم، نه با آدمها حس بهتری دارم، نه با تنهایی به توافق میرسم، نه حوصله شلوغی رو دارم، نه با سکوت خونه کنار میام، نه انرژی کافی برای حرف زدن دارم نه با خودخوری حس راحتی دارم، بعضی روزها به معنای واقعی کلمه از کادر زندگی خارج میشم.
منِ بی تو .
منطق عاطفی من اینطوریه که اگه تو واسه منی پس حرفهایی که به من میزنی رو به بقیه نزن، جاهایی که با من میری با بقیه نرو، اونطوری که به من نگاه میکنی به هیچکس نگاه نکن، اگه یه نفر واسه منه باید فقط واسه من باشه اگه بقیه هم بتونن مثل من داشته باشنش من نمیخوامش.
منِ بی تو .