تاج العروس من جواهر القاموس ؛ ج‏8 ؛ ص321 في الحَدِيثِ‏: «أَنَّ النبيَّ صلّى اللَّه عليه و سلم بعثَ إِلى عُمَرَ رضِيَ اللَّه عنه بجُبَّةِ سُنْدُسٍ‏». قال المُفَسِّرونَ في‏ السُّنْدُسِ‏: إِنّهُ‏ رَقِيقُ الدِّيباجِ‏ و رَفِيعهُ، و في تَفْسِيرِ الإِسْتَبْرَقِ‏: إِنّهُ غَلِيظُ الدِّيباجِ، و لم يَخْتَلِفُوا فيه، معَرَّبٌ بلا خِلافٍ‏ عندَ أَئمَّةِ اللُّغَةِ، و نَصُّ اللَّيْثِ: و لم يَخْتَلِفْ أَهلُ اللُّغَة فيهِمَا أَنَّهما مُعَرَّبَانِ، أَي‏ السُّنْدُس‏ و الإِسْتَبْرَق‏. قالَ شيخُنَا و يُشْكِلُ عَلَيْه أَنَّه وَقَع ذِكْرُه في القُرْآنِ. و الشافِعِيُّ، رحمه اللَّه تَعَالى، و جَمَاعَةٌ مَنَعُوا وُقُوعَ المُعَرَّبِ في القُرْآنِ، فكيف بَنْفِي الخِلافِ، و الشّافِعِيُّ الذي لا يَنْعَقِدُ إِجْمَاعٌ بدونِه مُصرِّحٌ بالخِلافِ، كما في «الإِتْقَانِ» و غيرِه، و لذلِك قالَ جماعَةٌ: لعلَّه من تَوَافُقِ اللُّغَاتِ، كما أَشَارَ إِليه المانِعُونَ، و اللَّه أَعلم. تاج العروس من جواهر القاموس / ج‏13 / 33 / [برق‏]: ..... ص : 18 و الإِسْتَبْرَقُ‏ بالكسرِ: الدِّيباجُ الغَليظُ أَخْرَجَهُ ابنُ أَبِي حاتِمٍ عن الضَّحّاكِ، كما في الإِتْقان، و هو فارسِيٌ‏ مُعَرَّبٌ‏ هنا نَقَلَه الجَوهَرِيُّ، هكذا عَلَى أَنَّ الهَمْزةَ و التاءَ و السِّينَ من الزَّوائِدِ، و ذَكَرَها أَيضاً في السِّين و الرَّاءِ، و ذَكَرَها الأَزْهَرِيُّ في خُماسِيِّ القافِ على أَنَّ هَمْزَتَها وَحْدَها زائِدَةٌ، و قال: تاج العروس من جواهر القاموس ؛ ج‏13 ؛ ص33 و الإِسْتَبْرَقُ‏ بالكسرِ: الدِّيباجُ الغَليظُ أَخْرَجَهُ ابنُ أَبِي حاتِمٍ عن الضَّحّاكِ، كما في الإِتْقان، و هو فارسِيٌ‏ مُعَرَّبٌ‏ هنا نَقَلَه الجَوهَرِيُّ، هكذا عَلَى أَنَّ الهَمْزةَ و التاءَ و السِّينَ من الزَّوائِدِ، و ذَكَرَها أَيضاً في السِّين و الرَّاءِ، و ذَكَرَها الأَزْهَرِيُّ في خُماسِيِّ القافِ على أَنَّ هَمْزَتَها وَحْدَها زائِدَةٌ، و قال: إِنَّها و أَمْثالَها من الأَلفاظِ حُروفٌ غريبةٌ، وقَعَ فيه وِفاقٌ بين العَرَبِيَّةِ و العَجَميَّةِ، قالَ ابنُ الأَثِير: و هذا عِنْدِي هو الصَّوابُ، ثم اخْتَلَفُوا فيه، فقيلَ: إِنه مُعَرَّب‏ اسْتَرْوَه‏ و هو نَصُّ ابنِ دُرَيْدٍ في الجَمْهَرةِ، في: بابِ ما أُخِذَ من السُّريانِيَّة، و وقَعَ في تَفْسِيرِ الزَّجّاجِ اسْتَفْرَه، و قِيلَ: هو فارِسِيٌّ تَعْرِيبُ اسْتَبْرَه، و معنى سِتَبْر، و اسْتَبْر: الغَليظ مُطْلَقاً، ثُمَّ خُصَّ بغليظِ الدِّيباجِ، فقِيلَ: سِتَبْرَه، و اسْتَبْرَه، بتاء النَّقْل، ثم عُرِّبَ بالقافِ بدلَ الهاءِ، و على هذا الوجه اقْتَصَرَ الشِّهابُ الخَفاجيُّ في شَرْحِ قولِ البَيْضاوِيّ: هو معرَّب «اسْتَبْرَه» و قولُه: «فما في القامُوس خَطَأٌ و خَبْطٌ» قلت: لا خَطَأَ فيه و لا خَبْطَ، بل أَوْرَدَ الأَقْوالَ بعَيْنِها، كما نَصَّ عليه أَئمَّةُ اللُّغَةِ، كما ستَقفُ عليه، و أَمّا كونُه مُعَرَّب «اسْتَرْوَه» فقد عَرَّفْناك أَنَّه بعينِه نصُّ ابنِ دُرَيْدٍ في الجَمْهَرَةِ، و أَنّه مُعَرَّبٌ عن السُّرْيانِيَّة، فلا وَهَمَ فيه، فتَأَمَّلْ. و قالَ شيخُنا: الصَّوابُ في‏ اسْتَبْرَق‏ أَن يُذْكَرَ في فَصْلِ الهَمْزَةِ؛ لأَنَّهُ عَجَمِيٌّ إِجْماعاً، و همزَتُه قَطْعٌ في صَحِيحِ الكلامِ، لا أَنَّه مأْخُوذٌ من‏ البَرْقِ‏، حَتَّى يُتَوَهَّمَ أَنَّه اسْتَفْعَل، كما تَوَهَّمه المصنِّفُ. قلتُ: و لكِنّه سَيَأْتِي أَنَّ تَصْغِيرَه‏ أُبَيْرِقٌ‏، كما نصَّ عليه الجَوْهَرِيُّ و غيرهُ، و في التَّصْغِير يُرَدُّ الشي‏ءُ إِلى أَصْلهِ، فعُلِمَ أَنَّ أَصْلَه «برق‏» و هذا مَلْحَظُ الجوهَرِيِّ، و لو أَنَّ ابنَ الأَثيرِ و غَيْرَه خالَفُوهُ في ذلِكَ، ثُمّ نَقَلَ شَيْخُنا عن الشِّهابِ في العِنايةِ- في أَثناءِ الدُّخانِ- ما نَصُّه: أَيَّدَ كَوْنَه عَربِيًّا من‏ البَرّاقَةِ، فَوَصَلَ الهَمزَةَ، قال شيخُنا: في إِثباتِ الوَصْلِ نَظَرٌ: انتهى. قلتُ: لا نَظَر فيهِ، فقد نَقَلَه أَبو الفَتْحِ بنُ جِنِّي في كتاب الشَّواذِّ عن ابْنِ مُحَيْصِنٍ في قَوْلِه تَعالى: بَطائِنُها مِن‏ اسْتَبْرَقَ‏ قالَ: و كأَنّه تَوَهَّمَه فِعْلًا، إِذْ كانَ عَلَى وَزْنِه، فتَرَكَه مَفْتُوحاً على حالِه، فتَأَمَّلْ. أَو دِيباجٌ‏ صَفِيقٌ غَليظٌ حَسَنٌ‏ يُعْمَلُ بالذَّهَبِ‏ و به فُسِّرَ قولُه تَعالى: عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ‏ أَو ثِيابُ حَرِيرٍ صفاقٌ نَحْوُ الدِّيباجِ‏ و هو قولُ ابنِ دُرَيْدٍ، و قِيلَ: هو ما غَلُظَ من الحَرِيرِ و الإِبْرِيسَمِ، قالَهُ ابنُ الأَثِير أَوقِدَّةٌ حَمْرَاءُ كَأَنّها قِطَعُ الأَوْتارِ نَقَله ابنُ عَبّادٍ و تَصْغِيرُه‏ أُبَيْرِقٌ‏ نقله الجَوْهَرِيُّ. و البُرَيْقُ‏ بنُ عِيَاض‏ بنِ خُوَيْلِدٍ الخُناعِيُ‏ كزُبَيْرٍ: شاعِرٌ هُذَلِيٌ‏ من بَنِي خُناعَةَ.

ترجمه و تحقيق مفردات الفاظ قرآن / ج‏2 / 213 / سرى ..... ص : 213 :______________________________ (1) واژه- سرق و سرقة- را عموم واژه شناسان و لغت نويسان از ابو عبيدة نقل كرده‏اند كه گفته است (هو بالفارسيه سره- اى جيد) يعنى سرق همان حرير فارسى است و اصلش- سره- است يعنى خوب و نيكو مثل نوزاد گوسفند كه در عربى، برق و فارسى آن- بره- است و استبرق‏ كه فارسى‏اش ستبره يعنى ديباى ضخيم و يلمق يعنى قبا فارسى يلمه است) ابو عبيده خود در كتاب مجاز القرآن مى‏نويسد (قرآن به زبان عربى فضيح و روشن نازل شده است و كسى كه مى‏پندارد در آن غير عربى هم هست سخن عظيم و بزرگى گفته، تحقيقا چنين است كه گاهى لفظى موافق لفظى ديگر و نزديك به آن است، معانيشان هم يكى است يكى در عربى و ديگرى در فارسى يا زبان ديگر، از اين قبيل كلمات مثل استبرق‏ در عربى يعنى پارچه ديباى ضخيم و در فارسى- ستبره- است و گَوز به معنى گردو، در فارسى كه در عربى- جوز- است و نظير اين واژه‏ها سجيل هم به معنى شديد است نه از سنگ و گل) طريحى- ستبرق- را ديباى ضخيم و سندس را ديباى نازك مى‏داند. النهاية في غريب الحديث و الأثر / ج‏1 / 47 / (إستبرق) ..... ص : 47 - قد تكرر ذكر الإِسْتَبْرَق‏ في الحديث، و هو ما غلظ من الحرير و الإبريسم. النهاية في غريب الحديث و الأثر / ج‏2 / 409 / (سنن) ..... ص : 409 ______________________________ (1) و غليظه: الاستبرق‏. لسان العرب / ج‏6 / 107 / سندس: ..... ص : 107 ؛ قال المفسرون في‏ السندس‏: إِنه رَقيق الدِّيباج و رَفيعُه، و في تفسير الإِسْتَبْرَقِ‏: إِنه غليظ الديباج و لم يختلفوا فيه الليث: السُّنْدُسُ‏ ضَرْبٌ من البُزْيون يتخذ من المِرْعِزَّى و لم يختلف أَهل اللغة فيهما أَنهما معرّبان، و قيل: السُّنْدُس‏ ضرب من البُرود. لسان العرب / ج‏10 / 19 / برق: ..... ص : 14 قال ابن بري: الذي في شعر الأَسود: أَهلِ الخورنق بالخفض؛ و قبله: ما ذا أُؤمِّلُ بعدَ آلِ مُحَرِّقٍ، تركوا مَنازِلَهم، و بعدَ إيادِ؟ أهلِ الخورنق ... البيت، و خفضُه على البدل من آل، و إن صحت الرواية بأَرض فينبغي أن تكون منصوبة بدلًا من منازِلَهم. و تُبارِقُ‏: اسم موضع أيضاً؛ عن أبي عمرو؛ و قال عِمْران بن حِطَّانَ: عَفا كَنَفا حَوْرانَ من أُمِّ مَعْفَسٍ، و أقْفَر منها تُسْتَرٌ و تُبارِقُ‏. و بُرْقة: موضع. و في الحديث ذكر بُرْقةَ، و هو بضم الباء و سكون الراء، موضع بالمدينة به مال كانت صدَقاتُ سيدنا رسول الله، صلى الله عليه و سلم، منها. و ذكر الجوهري هنا: الإِسْتبرقُ‏ الدّيباجُ الغليظُ، فارسي معرَّب، و تصغيره‏ أُبَيْرِق‏. المصباح المنير في غريب الشرح الكبير / ج‏2 / 14 / إستبرق ..... ص : 14 الإِسْتَبْرَقُ‏: غَلِيظُ الدِّيباجِ فَارِسىٌّ معَرّبٌ. مجمع البحرين / ج‏2 / 296 / (دبج) ..... ص : 296 يريد به الإستبرق‏، و هو الدِّيبَاجُ‏ الغليظ. و" الدِّيبَاجُ‏" اسم بعير كان لرسول الله (ص) يحمل عليه. و تاج العروس من جواهر القاموس ؛ ج‏8 ؛ ص321 [سندس‏]: السُّنْدس‏، بالضَّمّ‏: البُزْيُونُ، قالَه الجَوْهَرِيُّ في الثُّلاثِيِّ، على أَنّ النُّونَ زائِدةٌ، و قالَ اللَّيث: إِنَّه‏ ضَرْبٌ من البُزْيُونِ‏ يُتَّخَذُ من المِرْعَزَّى. أَوْ ضَرْبٌ من‏ البُرُودِ. و في الحَدِيثِ‏: «أَنَّ النبيَّ صلّى اللَّه عليه و سلم بعثَ إِلى عُمَرَ رضِيَ اللَّه عنه بجُبَّةِ سُنْدُسٍ‏». قال المُفَسِّرونَ في‏ السُّنْدُسِ‏: إِنّهُ‏ رَقِيقُ الدِّيباجِ‏ و رَفِيعهُ، و في تَفْسِيرِ الإِسْتَبْرَقِ‏: إِنّهُ غَلِيظُ الدِّيباجِ، و لم يَخْتَلِفُوا فيه، معَرَّبٌ بلا خِلافٍ‏ عندَ أَئمَّةِ اللُّغَةِ، و نَصُّ اللَّيْثِ: و لم يَخْتَلِفْ أَهلُ اللُّغَة فيهِمَا أَنَّهما مُعَرَّبَانِ، أَي‏ السُّنْدُس‏ و الإِسْتَبْرَق‏. قالَ شيخُنَا و يُشْكِلُ عَلَيْه أَنَّه وَقَع ذِكْرُه في القُرْآنِ. و الشافِعِيُّ، رحمه اللَّه تَعَالى، و جَمَاعَةٌ مَنَعُوا وُقُوعَ المُعَرَّبِ في القُرْآنِ، فكيف بَنْفِي الخِلافِ، و الشّافِعِيُّ الذي لا يَنْعَقِدُ إِجْمَاعٌ بدونِه مُصرِّحٌ بالخِلافِ، كما في «الإِتْقَانِ» و غيرِه، و لذلِك قالَ جماعَةٌ: لعلَّه من تَوَافُقِ اللُّغَاتِ، كما أَشَارَ إِليه المانِعُونَ، و اللَّه أَعلم.

تاج العروس من جواهر القاموس ؛ ج‏13 ؛ ص215 و الإِسْتَبْرَقُ‏ للغَلِيظِ من الدِّيباجِ‏ مُعَرَّبُ اسْتَبْرَه، ذكره بعضٌ هُنا، و قد ذُكِر في‏ ب ر ق‏ و سَبَقَ ما يَتَعَلَّقُ به هناك‏ التحقيق في كلمات القرآن الكريم / ج‏1 / 255 / برق ..... ص : 254 صحا- بَرِقَ‏ السيفُ و غيره يَبْرَقُ بُرُوقاً: تلألأ، و الاسم البريق، و البرق واحد بروق السماء، و رعدت المرأة، و برقت: تزيّنت. و الإبريق: فارسىّ معرّب، واحد الأباريق. و الإِبْرِيقُ‏ أيضا السيف الشديد البريق، و الأبرق الحبل الّذى فيه لونان، و كلّ شي‏ء اجتمع فيه لونان سواد و بياض فهو أبرق. و البرق: الحمل فارسي معرّب و جمعه برقان. و الْإِسْتَبْرَقُ‏: هو الديباج الغليظ فارسىّ معرّب و تصغيره أبيرق. التحقيق في كلمات القرآن الكريم ؛ ج‏1 ؛ ص255 و في ص 15: و الإستبرق‏: غليظ الديباج فارسىّ معرّب، و أصله إستفره. و قال ابن دريد: استروه. و نقل من العجمة الى العربيّة. التحقيق في كلمات القرآن الكريم / ج‏1 / 257 / و التحقيق ..... ص : 256 يقال: السندس اللطيف من الديباج و الإستبرق‏ الضخيم منه. و لم أجد مأخذا له في كتب اللغة. التحقيق في كلمات القرآن الكريم / ج‏1 / 257 / و التحقيق ..... ص : 256 و لا يبعد أن نقول: إنّ البرق يطلق على الحمل و هو الصغير من الضأن، لظرافته و حسن خلقه و لطف صورته كما يطلق الإبريق على المرأة الحسناء. و أمّا الإبريق فيطلق على إناء يصبّ منه الماء: لكونه مصنوعا من فلّز أبيض برّاق. و أمّا الإستبرق‏ فيطلق على لباس مأخوذ من ديباج يبرق و يلمع، و هو منقول من فعل و أصله إستبرق أى طلب بتلبّسه هذا اللباس البرق و اللمعان، ثمّ جعل اسما بهذا المنسوج. التحقيق في كلمات القرآن الكريم / ج‏5 / 233 / سندس ..... ص : 233 مفر- و السُّنْدُسُ‏: الرقيق من الديباج، و الإستبرق‏ الغليظ منه. التحقيق في كلمات القرآن الكريم / ج‏5 / 233 / و التحقيق ..... ص : 233 أنّ الأصل الواحد في هذه المادّة: هو الديباج الرقيق اللطيف، كما أنّ الإستبرق‏ ديباج غليظ. و أنّهما اسمان غير متصرّفين مأخوذان من لغة خارجيّة فارسيّة أو روميّة، و لم أجد في المآخذ الّتي كانت موجودة عندي ما يبيّنها أزيد من هذا المقدار. فرهنگ ابجدى / متن / 52 / الاستبرق - ..... ص : 52 الاسْتَبْرق‏- پارچه سبز ابريشمى و زر بافت. قاموس قرآن / ج‏1 / 189 / برق: ..... ص : 188 «عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ‏» انسان: 21 استبرق‏ بمعنى حرير ضخيم برّاق و سندس بمعنى حرير نازك است (مجمع البيان) ناگفته نماند: سندس و استبرق‏ هر دو نكره است، نميشود گفت: مانند حرير معمولى‏اند. قاموس قرآن / ج‏3 / 342 / سندس: ..... ص : 342 سندس را ديباج نازك و استبرق‏ را ديباج ضخيم برّاق گفته‏اند و اين هر دو نكره است نميشود با ديباى دنيا مقايسه كرد و هر دو سه بار در قرآن آمده‏اند:

از کتابهای زیادی دلیل اوردم که استبرق پارچه ابریشمی ضخیم است نه پارچه ای که از گیاه درست شود

سلام علیکم طاعات قبول من زیاد قبول ندارم منظور این گیاه باشه بلکه استبرق منظور ابریشم هست تفسیرقران کریم مربوط به گیاه شناش نمیشه وقتی تفسیر ها استبرق رو به ابریشم ضخیم معنا کردند چطور میشه منظور این گیاه باشه؟ كلمه" عدن" به معناى اقامت است، و جنات عدن يعنى بهشت‏هاى اقامت و زندگى. بعضى «1» گفته‏اند: كلمه" اساور" جمع" اسورة" است و" اسورة" هم جمع" سوار"- به كسر سين- است كه دستبند زنان را گويند. ولى راغب گفته اين كلمه فارسى است، و اصل آن دستواره است،" سندس" به معناى پارچه ابريشمى نازك است، و" استبرق" پارچه ابريشمى ضخيم را گويند، و" ارائك" جمع" اريكه" به معناى تخت است و معناى آيه روشن است. تفسیر المیزان اینکه علاوه بر ابریشم از کرم ابریشم و علاوه بر پشم و مو و کرک و علاوه بر پنبه و کتان گیاهان دیگری هستند که الیاف دارند و شبیه پنبه یا شبیه ابریشم هستند شکی نیست همه حرف بنده این است که استبرقی که در قران کریم امده منظور ابریشم است نه اینکه نام یک درختچه باشد هرچد ممکن است نام استبرق رو به گیاهان یا چیزهای دیگر گذاشته باشند

کاشت نخل خرما در فضای سبز شهر خرمشهر #پارک #کوچه #خیابان #درختان باثمر #باغ_مزرعه_مرتع_قران_روایی https://eitaa.com/basamar

سلام علیکم یکی از بهترین کارها کاشت گیاهان بومی و خودرو است که نسلشون حفظ بشن و هم اینکه به بهترین محصولات مفید دسترسی داشته باشیم ارتباط با مدیر @al_minshawy

جلوی کاشت و تولید درختان مهاجم وغیربومی را بگیرید #نه به غیربومی #نه به بی‌ثمر #نه به کهور #نه به کنوکارپوس

این گیاه موسیر هست پیازی که انتهاش هست میگن موسیر .قسمت سبز بالاش را میگن پرموسیر. الان پرموسیر رامی چینن و استفاده میکنن داخل دم پخت...داخل ماست(ماست موسیر) و داخل آش دوغ که خیلی خوشمزه میشه ولی پیازش را اگر الان نچینن وبگذارن تا تابستون درشت تر میشه و بعد میرن از تو خاک درمیارن خشک میکنن و داخل ماست و دوغ استفاده میکنن.همون ماست و موسیر که خودتون هم بلدید منتها شما خشک شده ش را از بازار میخرید که همین پیازه فقط ورقه ورقه ش کردن.مثل چیپس

حفظ محیط زیست یک فعالیت دینی و انقلابی است: از جمله درختان پا کوتاه میوه دار، درختچه معطر مورد، گل محمدی ، زعفران ایرانی،بومادران، آویشن، گل گاو زبان، بابونه، زنجیل، شیرین بیان، رازیانه، مرزنجوش، گیاه دارویی ریحان، گیاه دارویی سنبل الطیب، گیاه دارویی فلفل قرمز، گیاه دارویی سیر، گیاه دارویی بادرنجبویه، گیاه دارویی جعفری، گیاه دارویی نعنا و ... ما ۵۰ گونه گل بومی ایران داریم انوقت میرن کاکتوس، دیفن باخیا، سیکاس و ... از کشورهای دیگه وارد میکنن با تبلیغات خیلی زیاد آنها را به خورد مردم می دهند. همه باهم :دور انداختن گل و گیاهان زینتی ، آپارتمانی ، خارجی ، سمّی و آلرژی زا ✅کاشت درختچه مورد معطر مورد معطر و اصیل را نباید با مورد های بی ثمر و وارداتی اشتباه گرفت زیستگاه اصلی مورد معطر در ایران در استانهای ،خوزستان ،بوشهر، کرمانشاه( گیلان غرب)و برخی استانهای یگر است..... بذر مورد ک سخت سبز میشه بنظرم بهتره برای کاشت در هوای ازاد شهریور در مناطق جنوبی شروع ب کاشت کنید و در مناطق خنک بهار بکارید. خود بوته ش هم بصورت گلدونی ب فروش میرسه ک اگر جنوب تشریف دارید تا بهار میتونید راحت بکارید و ۳ ماه تابستون بخاطر گرمای شدید نکارید بهتره. و ابیاریش در جنوب بعلت گرمای شدید حتما باید زیاد باشه و سایه بون داشته باشه ک نسوزه در باقی شهرها ک خنک هستن بوته مورد مراقبت خاصی نمیخواد و ابیاری عادی و بدون سایه بون و البته همیشه میشه کاشت

روش کاشت و تکثیر درخت همیشه سبز مورد معطر روش اولی که برای تکثیر این درخته مناسب است روش قلمه زدن است که در این روش باغبان با گرفتن قلمه چوب نرم از شاخه ها می تواند آن را به داخل گلخانه ببرد و هورمون اکسین مورد نیاز برای پرورش آن را به قلمه برساند تا گیاه ریشه بدهد و آماده ی کاشتن شود . روش بعدی برای کاشت این درختچه روش کاشتن بذر می باشد برای زود تر به نتیجه رسیدن سعی کنید پوست رویی بذر را جدا نمایید سپس اقدام به کاشت ان بکنید . لازم به ذکر است ک بهترین زمان کاشت بذر در پاییز می باشد و دمای ایده آل برای این کار پانزده الی بیست درجه ی سانتی گراد می باشد . شرایط نگهداری گیاه مورد این گیاه به آفتاب کامل نیاز دارد و در سایه رشد نمی کند. خاک مناسب برای رشد این گیاه خاک ماسه ای،شنی،لومی مرطوب و خوب زهکشی شده است. مورد در برابر بادهای سرد و خشک این گیاه باید محافظت شود ودمایی بین 16 تا 34 درجه برای این گیاه مناسب است. این گیاه برای داشتن گلدهی خوب باید یک تابستان گرم را سپری کرده باشد. کاربردهای درخت مورد معطر از انجاییکه درختچه ای با شاخ و برگ متراکم و هرس پذیر است برای ایجاد پرچین مناسب می باشد و به عنوان درختچه زینتی در حاشیه ها و یا سطح چمن ها کاشته می شود. #باغ_مزرعه_مرتع_قران_روایی https://eitaa.com/basamar

#باغ_مزرعه_مرتع_قران_روایی https://eitaa.com/basamar