「هنیئا؛」 ☫
من و مینا خواهرم خیلی باهم صمیمی، همفکر و همراه بودیم اما نمیدونم چی شد که یه دفعه فرسنگ ها از هم فاصله گرفتیم.
تأثیر دوستاش بود، نمیدونم
تأثیر اساتید دانشگاهش بود، نمیدونم
تأثير همکارای شرکتش بود، نمیدونم
شایدم تأثير خانواده همسرش بود.....
به هرحال دنیای سیاسی ما با هم خیلی متفاوت شد
بعد از شهادت آقا دلم شدیدا غصه دار بود و او غم و اندوه منو مسخره می کرد.....
چندباری چیزی نگفتم و رد شدم ولی دیشب دیگه نتونستم حرفاشو تحمل کنم، منفجر شدم و تا تونستم سرش فریاد کشیدم.
اینقدر که مادرم هی تو صورتش میزد و میگفت بسه آبرومون رفت.
او هم عصبانی شد و درو محکم به هم کوبید و از خونه بیرون رفت.
نصف شب بود چقدر دلگرفته و بغض آلود بودم؛ از طرفی شرایط جنگی که توش قرار گرفتیم، از طرفی شهادت آقا، از طرفی زخم زبان نزدیکترین افراد.....
همین که قرآن باز کردم این آیات نصیب دلم شد:
*يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (٤٥)
وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ (٤٦) *
در شرایط جنگی و هنگام رویارویی با گروه دشمن ثابت قدمباشید، ذکر کثیر داشته باشید، در مسیر اطاعت از خدا و رسول و عمل به دستورهای دین باشید، با همدیگر وارد دعوا و درگیری نشید که سست می شوید و ریحتان (هیمنه و شوکتتان) از بین می رود.
صبر کنید، که خداوند قطعا با صابران است.
چقدر نیاز داشتم به این آیات و زمزمه میکردم:
* وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ *
گوشی رو برداشتم و برای مینای عزیزم نوشتم آنچه را که باید.......