صبر کن فکر کنم بچه هاااا اگه میشناسید بگیدد😀

یه کتاب خودم خوندم : پیدایت میکنم یه پدر که تو زندانه به جرم قتل بچش ولی خودش میگه بچشو نکشته و بچش یه ماه گرفتگی داشته رو صورتش یروز خواهرزنش میاد ملاقاتش یه عکس نشونش میده که خیلی شبیه پسر مردست و دقیقا همون ماه گرفتگی رو داره رو صورتش مرده میگه من مطمئنم این پسر خودمه و باید فرار بکنه از زندان تا خودش پسرشو نجات بده

خیلی خفنه ولی خیلی جاهارو بی پرده و بی سانسور گفته اگه روحیت حساسه نخونش بنظرم😀

از همین الان غر زدنا و تیکه انداختن معلما رو دارم با چشم بصیرت میبنم

غم و عندوه

ببخشید نت نداشتم تو کلاس شرکت کنم خب ببخشید نمی‌دونستم فردا زنده ام یا مرده و نمی‌دونستم دلم رو به چی خوش کنم

ببخشید که هرکاری کنم علوم و ریاضیم ریده

ببخشید که معتاد گوشیم و باهاش از دنیای واقعی فرار میکنم و بخاطرش نمیتونم بشینم سر درس

ببخشید که علاقه ای به رشته های نظری ندارم

ببخشید که درونگرا و ساکتم و سوال نمیپرسم و مشارکت نمیکنم بنظرم سوالام احمقانس