- چه حکمتیست در این مُردن
در عاشقانهترین مُردن
و مغز را به فضا بردن
و گریه را به خلا بردن
چه حکمتیست که در آغاز
نگاه من به سرانجام است
بِبُر به نام خداوندت
که لطفِ خنجر ابراهیم
به تیز بودن احکام است
نبخش مرتکبانت را
تو حکم واجب الاجرایی
و عشق جوخهی اعدام است
به دست آه بسوزانم
که شعلهور شدنم دود است
کفن به سرفه بپوشانم
که سر به سر دهنم دود است
غمت غلیظترین کام است
و نخ به نخ دهنم دود است
غمت غلیظترين کام است
نگاه من به سرانجام است
سرنگها همگان قرمز
و رنگها همگان قرمز
سماع مولویان قرمز
جهان کران به کران قرمز
که نقشی از رژ گلگونت
هنوز بر لب این جام است
بگو ستارهی دردانه
در انزوای رصدخانه
کدام کوزه شکست آن روز
که با گذشتن نهصد سال
هنوز حلقهی دستانش
به دور گردن خیام است
ببین چقدر اسیرم من
چنان بکُش که پس از مردن
هزاربار بمیرم من
دسیسههای تو میبینی؟
وَرید پاک امیرم من
که در تدارک حمام است
چه حکمتیست در این مردن
در عاشقانه ترین مردن
و مغز را به فضا بردن
و گریه را به خلا بردن
چه حکمتیست که در آغاز
نگاه من به سرانجام است
- حسین صفا
چایِ تلخ
- چه حکمتیست در این مُردن در عاشقانهترین مُردن و مغز را به فضا بردن و گریه را به خلا بردن چه حکمتی
خیلی دوست دارم ویس اینو بگیرم🦦