-

این روزا برایِ کنکوریا خیلی دعا کنید، خیلی زیاد.

انفجار بندر شهید رجایی.. دعا کنید براشون..

بازم قراره ایران خانوم غم بخوره؟

- اللهم عجل لولیک الفرج :)

به چشم هایش نگاه کرد، به لب هایی که دیگر نمی‌خندیدند نگاه کرد، به قد و قامتش، به تارهایِ سفید موهایش .. تغییر کرده بود، اما هنوز هم می‌شناختش، مگر می‌شد آدم عزیزدلش را نشناسد ؟ مگر می‌شد بوی عطری که صاحبش در وجودش ریشه داشت را نشناسد ؟ نمی‌شد، امکان نداشت، چشم هایِ بی روحش واقعی نبودند، مطمئن بود، خط صاف لبانش هم، و سفیدیِ بین سیاهیِ موهایش هم.. رختِ سیاهِ بر تنش هم واقعی نبود، حتی شاید خودش هم، همه چیز غیرواقعی به نظر می‌رسید و در عینِ حال واقعیت در ثانیه به ثانیهٔ لحظاتی که سپری می‌شد جریان داشت.. سردیِ دست هایش چه ؟ واقعی بود ؟ نمی‌دانست.. " برایِ چی برگشتی؟ " صدایش.. صدایش واقعی بود، نت به نتِ صدایش در جانش نفوذ می‌کرد، پس واقعی بود، توهم نزده بود.. صدایش رگه‌هایی از گرفتگی داشت، مانند قلب خودش. " بخاطر تو.. " صدایی مانند تیک تاک ساعت، وقتش داشت می‌رفت.. چرا حرفی نمی‌زد ؟ چرا داشت او را از شنیدن صدایش محروم می‌کرد ؟ شمارشِ معکوس شروع شد، ده، نُه، هشت.. با چشم هایش التماسش کرد. " یه چیزی بگو.. " نگاهش سرد بود، مانند سردیِ بهمن ماه.. هفت، شش.. نمی‌توانست جلو برود و در آغوشش بگیرد، مطمئن بود که او می‌توانست، چرا نمی‌آمد و از شر ثانیه ها خلاصش نمی‌کرد ؟ پنج، چهار، سه.. " باهام حرف بزن، یه چیزی بگو! " چشم هایش درخشیدند. " تو باید برگردی، متاسفم.. " دو، یک، انفجار ! چشم هایش را باز کرد، به ساعت نگاه کرد و بعد به تلویزیون.. صدایِ گوینده اخبار روی مخش بود، یعنی چه که انفجاری ناگهانی رخ داده بود ؟ باز هم به ساعت نگاه کرد، دوازده و سی و پنج دقیقه .. راستی، نشد سوالم را بپرسم.. میانِ شعله‌ها، گرمت نشد ؟ - نیوشآ / ششم اردیبهشت‌ماهِ چهارصدوچهار .

اگه فکر میکنین مبهمه، یا نمیفهمین چی به چیه کی به کیه، باید بگم خودمم نمیدونم.

رفقا دعا کنید دعا دسته جمعی اثر دارد صد نفر منتظر ، صد مرتبه بخواند یا ارحَم الرّاحِمین، عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج _ بسم الله دوستان:))) #ناشناس

خدایا به علی مارو ببخش :))) غلط کردیم خدایا، شیعه های ایران و به علی ببخش :)))) بعلیٍ بعلیٍ بعلیٍ بعلی ..

جـهان کران به کران قرمز -

آسمون ِتهران داره زار می‌زنه :)