ما روضه‌ی رقیه شنیدیم و زنده‌ایم ما را به سخت جانی خود این گمان نبود ....

-

چه‌قدر خَبط نمودیم و او درستش کرد به قولِ لاتِ محلّه ؛ تهِ مرامه حسین ! -حسین‌جانم...

صدای واحسنا از خیمه ها بلند شد . . . 💔

-

- دل ما در پی آن کاروان است که از کرب و بلا، با غم روان است..

قبل‌ اینکه‌ برم‌ هيئت گریه‌ می‌کنم. توی‌ اسنپ‌ گریه‌ می‌کنم. بچه‌ها‌ توی مسجد‌ میدون گریه‌ می‌کنم. یکی‌ میگه "حسین" گریه‌ می‌کنم. مداح‌ شـــور می‌خونه‌ گریه‌ می‌کنم. آروم‌ می‌خونه گریه‌ می‌کنم. با‌ حسینیه‌ معلی‌ گریه می‌کنم. عکس‌ کربلا‌ می‌بینم‌ گریه می‌کنم. ده‌ روز‌ اول‌ محرم‌ فقط‌ گریه می‌کنم؛ اما‌ زندم! میدونی؟ زنده‌ تر‌ از‌ همیشه . . حزن‌شیرین/

محرم١٤٤٦

من نمیدانم اما مادرم میگفت؛ بچه در شش ماهگی تازه گردن میگیرد...! السلام علی الرضیع الصغیر |- باب الحوائجِ کوچکِ کربلا:)