من هنوز این ُمی‌خونم یه بغضی از سر ِذوق و شاید دلتنگی می‌آد جا خوش می‌کنه تو گلوم : )

یه‌سریا انقدر مهربون و گوجی بوجی‌ان که دلم می‌خواد تا صب براشون از این لبخندا " :) " بدم :)

بعضی هام ، دزدن . آره ؛ دزد . جوری یهویی کلید قلبتُ میدزدن و وارد اون قلعه میشن ، که خودتم نمیفهمی ! دیگه نمیتونی از قلعه بیرونشون کنی ، نمیتونی دور شی و چشم ببندی . اونا توی گمشده رو پیدا کردن ، توی مبهمُ کشفت کردن و معمای وجودتو حل کردن :) . اونا خطرناکن ، خطرناک و شیرین . خطرناک و دوست‌داشتنی . خطرناکن و همسایه قلعه وجودت :)) . اونا میشن بخشی از وجودت :)) .

انتظار ؟ خیلی بده ، حداقل واسه منی که از انتظار کشیدن ُمنتظر بودن متنفرم ...

گور پدر حالِ دلِ تشنه ما ! -تاریکی به کام،خوب بخوابین!

حسین جان، عزیزدلم، ۴۰ روز گذشت... ببخش که هر سال غم کربلا را می‌شنویم و هنوز زنده‌ایم...💔

تشنه‌ی ِآب فراتم ، ای اجل مهلت بده، تا بگیرم به بغل قبر ِشهید ِکربلا !

-

همه دارند به پابوس شما می‌آیند، طبق معمول من ِبی‌سر و پا جاماندم !

آهسته قدم بزن، خدا می‌داند جا مانده دلی به زیر پایت زائر ! : )

کار دستم داد آخر قلب ناپاکم، حسین (ع) اربعین، پای پیاده، رفت از دستم که رفت !