این عکس را ببینید.
شما این پسر را میشناسید. خیلی خوب هم میشناسید. در همین ویدئو چند بار تصویرش را دیدید. اول اسمش را یاد بگیرید، شاید یک وقتی لازم شد او را به یاد بیاورید: «شعبان احمد». شعبان یک دانشجوی ۱۹ ساله بود. بود. دیگر نیست. شما بهتر میدانید، آخر با چشمهای خودتان دیدید. آن دست سوختهٔ جزغالهای که از میان شعلههای آتش در چادری در حال سوختن به آسمان بلند شده بود و بیسان را به گریه انداخت، دست شعبان بود. شعبان همین دیروز زندهزنده در آتش موشکهای اسرائیل سوخت. شعبان در حال سوختن مرتب میگفت: «یا الله». شعبان حافظ قرآن بود.
قلبتان تیر کشید؟
والله العلی العظیم اگر جلوی این سگیونیستها نایستیم، فردا باید زبانم لال و قلمم شکسته، عین همین متن را برای بچههای ایران بنویسیم… والله غاصبی که انسان را زندهزنده در آتش میسوزاند، دشمن یک حاکمیت و یک قوم و یک قبیله نیست، دشمن انسانیت است و دارد بربریت را عادیسازی میکند. بفهمیم تا دیر نشده… چند شعبان دیگر باید بسوزند تا ما بفهمیم باید کدام طرف تاریخ بایستیم؟
✍🏻پرستو علیعسگرنجاد
http://ble.ir/parastooasgarnejad
