به نظرم یکی از عاشقانهترین حرفهایی که تا امروز بر زبان بشر جاری شده،
همین تک سطر از گوته س:
«من از زمانی که او دوستم دارد،
در چشم خودم ارجمند میآیم»
موسیقی نوازشگر روح آسیب دیده ایست که از روزگار زخم می خورد و هیچ دوایی جز سپردن خود به جهانی سرشار از آوایی که التیام تمام زخم هاست،ندارد.تمام ثانیه ها شاهد این مجعزه اند.
سعی کنید از زندگی کردنتون لذت ببرید!کاری که دوست دارید انجام بدید،لباسی که دوست دارید بپوشید،اصلا هم حرف کسی براتون مهم نباشه!
زندگی خودتونه!به کسیم مربوط نیست
این دنیا خیلی کوچیکه!کوچیک تر از قلب ما آدما
پس سعی کنید جوری زندگی کنید که بعدا پشیمون نشید!
چرا وقتی میگیم دیگه بدتر از این نمیشه، همون لحظه یه اتفاق بدتر میوفته؛
ولی وقتی میگیم دیگه بهترین از این نمیشه، یه اتفاق بهتر نمیوفته ؟؟😐
سر آغاز همه این ها ، همه این ظلم ها ، همه این نام برابری ها این بود که دیدیم ولی سکوت کردیم و گفتیم حالا مگر چه میشود ، و همین چه میشود شد یک سد جلوی راهمان و یک دیوار جلوی پیشرفت مان.
من دخترم ...!
دختری که انسانه ! دختری که تکیه گاهش دونفرن . پدرش ! مادرش ! دختری که وابستس به یه چیز ، خانوادش !
دختری افسرده ! دختری که حتی از حقوق اولیش که بیرون رفتنو خوش گذرونیه برخوردار نیست!
دختری که از پدرش و مادرش میترسه که حسش یعنی عاشق شدنو بگه !!
دختری که وقتی حوصلش سرمیره حقه تفریح نداره و باید تو خونه کار کنه !
دختری که دختر نیست ! بهش میگن <ضعیفه>!🚶♀🖇