به راهے که اکثر مردم میروند
شک کن.
چـون اغلب به جای فکـر کـردن تقلیـد میکنند.
از خاص بـودن نــترس
انگـشت نمـا بودن بهـتر از احمق بودن است
ما کودکان بزرگی هستیم که بین احساسات کودکی و زندگی بزرگسالی وا ماندهایم. میترسیم که انتخاب کنیم. میترسیم که مستقل باشیم. میترسیم که مسئولیت بپذیریم. میترسیم که جدا باشیم و جدا ببینیم. میترسیم که تأیید نشویم. میترسیم که قضاوت بشویم. میترسیم که پذیرفته نشویم. میترسیم که نیازمان را بگوییم. ما شادی و آزادی را به ترس فروختهایم و اینجا و اکنون کودکان مضطربی هستیم؛ در حال فروختن خود به گذشتهمان...🚶♀