انــســان ها
به ميزان "حقارتشان" "توهين" ميكنند.
به ميزان "فرهنگشان" "عشق ميورزند".
و به ميزان "كمبودهايشان" "آزارت ميدهند".
هرچه "حقيرتر" باشند، بيشتر "توهين ميكنند" تا حقارتشان را جبران كنند.
هر چه "فرهنگشان غني تر باشد"، بيشتر به ديگران "عشق ميدهند".
وهرچه "هويّتشان عميق تر باشد"، "محترمانه تر رفتار ميكنند".
به اندازه "دركشان" ميفهمند،
و به اندازه "شعورشان" به "باورها و حرف هايشان عمل ميكنند.
وقتی آدم مقابلت آدم نیست
خاموش کن فانوس وابستگی ات را ...
گاهی چه اصرار بیهوده ایست ...
اثبات تمام دوست داشتنمان به آدم ها،
معرفت های بی جایمان ...
مهربانی کردن های الکیمان ...
بها دادن های بیش از حدمان ...
تلاش های بی مورد برای حفظ رابطه هایمان ،
وقتی برای آدم های امروزی خوبی و بدی یکسان است ...!
بیش از حد آدم بودن تاوان سنگینی دارد ...!
اگه درک کردی که قرار نیست آدما طبق میل تو رفتار کنن
و هرکسی راه خودشو میره یعنی به بلوغ رسیدی ...
به کسی که دوستش داری بگو که چقدر
بهش علاقه داری
و چقدر در زندگی براش ارزش قائل هستی
چون زمانی که از دستش بدی
مهم نيست که چقدر بلند فرياد بزنی
او ديگر صدايت را نخواهد شنيد ...
یه سری از رفیقا، مثِ دستگاه کاغذ خردکن میمونن یه حرفایی رو که نمیتونی و حتی نمیدونی چجوری باید به خودت بگی واسه اونا راحت تعریف میکنی!
من همیشه باهاش خوب بودم!
همیشه و هر جا به کمک نیاز داشت کنارش بودم..
همیشه از حال خوب خودم گذشتم تا اون حالش خوب باشه!
همیشه به کمترین توجه از طرفش قانع بودم و همیشه به جای ترک کردنش سعی کردم درکش کنم..
فکر کرد من همیشه یه آدم بی تفاوت رو دوست دارم؛نمیدونست ادمی که همیشه بی تفاوتی میبینه یه روز خسته میشه میزاره میره!
مطمئنم دلش برام تنگ میشه وقتی هیچ کسی نمیتونست این رفتاراشو تحمل کنه دنبالم میگرده چون میدونه هیچکی مثل من دوستش نداشت اما اون روز من دیگه نیستم..!