یڪ عمـــــ ـ ــــــࢪ!!! فࢪآسۅ...

دلِ من کُنجِ اتاقم گُم شد دلِ من کُنجِ اتاقم پُر شد دلِ من کُنجِ اتاق دگری جا نگرفت با دلِ بی سر و پایِ دگری پا نگرفت دلِ من تنها بود و پر از حادثه و رویا بود، دلِ من تنها بود :)

خاطراتی از جنس پاییز یا به گرمی بهار، یا که میان این آدم ها بشویم هیچ ... یا که بفهمیم زندگی را که ما را به بازی گرفته بازی که تاوان آن سخت است. روزی میان این کابوس ها شاید خواب خوش بیاید. شاید شیرین شوند روزی این روز های تلخ ...

و امان از دلی که نتوانی آرامش کنی چشد در من نمیدانم به یک باره دیدم غرق در هیاهو هستم جسمم سرد بود گویی سردی پاییز در من نفوذ کرده بود . دیگر زندگی برایم بی معنی شده بود من تنها در دنیایی از فکر و خیال بودم چشد در من نمیدانم به یک باره دیدم دلم را باختم . و عشق را در چشمانت دیدم زمانی به خودم آمدم ، که دیگر برای فرار از یاد تو دیر بود شدی تمام من ، جسمم دیگر سرد نبود چشمانم دیگر بارانی نبود

‌ ‏به لحاظ کمیت سی سال زندگی کردم و به لحاظ کیفیت ده روز هم نمیشه سنم.

‏آدمای چَرب زبون خطرناکترین موجوداتِ کُره خاکی هستن دلشون کیلو مترها با زبونشون فاصله داره...!

چه تازیانه ها که نخوردیم از زبان های خود عزیز کرده! :))

از حرف زدن‌های زیاد میرسی به زیادی نادیده‌گرفتن‌ها! پیش میاد دیگه :)

اگه هی بهش میگی و نمیفهمه، دیگه بحث نفهمیدن نیست بحث نخواستنِ :)

آخرین دیوانه گی که کردین چی بود مثلا چه کار کردید با دوستتون که خیلی خندید و کلی حال کردید ببخشید اگر جمله بندیم خوب نیست نمیدونم چطوری بگم😁😂

همسایه ها مارو هل نمی دید رند کنید