من عادت کردهام خودم حال خودم را خوب کنم
من عادت کردهام در آسمان تاریک زندگیام خورشیدهای در حال طلوع بکشم و آنقدر باورشان کنم تا جان بگیرند و بتابند و محو کنند شبهای سیاه را.
من عادت کردهام با غم و اندوه رفیق باشم، آنقدر که در آغوششان بخوابم و همچنان حالم خوب باشد، که احاطهام کنند و بازهم بخندم، که همراهیام کنند و همچنان محو زیباییهای ریز جهان باشم.
من عادت کردهام احساس خوشبختی کنم، درست وقتی که هیچ حسی آغشته به خوشبختی نیست، درست وقتی که شب است و پاییز است و تمام جهان و آدمها غمانگیز...
من برای خودم دنیای انتزاعی و کوچکی دارم که در آن حالم به وسعت جهانی خوب است،
و همین خوب است
و همین کافیست...💛
وقتی کارتان به بنبست می خورد وقتی جواب مثبتی از چیزی نمی گیرید علی رغمتلاشی که کردید...
وقتی یک شخص از زندگیت می خواهد برود وقتی داری کاری را از دست میدهی...
دنیا دارد یک علامت برایت می فرستد چیز بهتری درانتظارت است شخص بهتری در راه است کار پر در آمدی انتظارت را می کشد....
زانوی غمبغل نگیرید ونگویید چرا؟
بلکه باهوش وآگاه باشید واین را به فال نیک بگیرید وبگویید چیزی که می خواهم می شود وتمام توان وقدرت خود را جمع کنید وآماده مسیر بهتر باشید این طور خلقت هستی متوجه میشود که علامتش را فهمیدید وشما را هدایت میکند...
اشتباهاتم را دوست دارم ؛ آنها همان تصمیماتی هستند که خودم گرفتهام و نتیجهاش را هر چه باشد میپذیرم ...
اشتباهاتم را گردن کسی نمیاندازم ؛ میپذیرم که انسانم و اشتباه میکنم. نه فرشتهام و نه شیطان و نه انسان کامل ...
تا زندهام برای انتخاب راه درست فرصت هست ، وقتی زمین میخورم بلند میشوم خود را میتکانم و ادامه میدهم
اشتباهاتم را دوست دارم ؛ آنها حباب شیشهای غرورم را میشکنند ، هر زمان به اشتباهاتم پیبردم بزرگتر شدهام ...
اشتباهاتم را دوست دارم ؛ آنها گرانترین تجربههایم هستند ، چرا که برایشان هزینه گزافی پرداختم ...
اﻓﺮﺍﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
به ﻣﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻣﯿﺪﻫﻨﺪ
ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﯼ ﻣﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺑﻪ ﻣﺎ ﺩﺍﻧﺶ!
ﺁﺩﻣﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ
ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ؛
و ﺑﺮﺍﯼ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺩﺍﻧﺶ
افکار هر انسان میانگین افکار پنج نفری است
که بیشتر وقت خود را با آنها میگذراند.
خود را در محاصره افراد موفق قرار دهید.