چگونه مرگ بفرسایدت؟ مگر تو تنی؟
تو جان خالصی و تا همیشه جان تازه است
#روزنگار، ۱۶ اردیبهشت، درگذشت
#حسین_منزوی
@chaame ⛱️
گر ز نظر نهان شوم چون تو به ره گذر کنی
کی ز نظر نهان کنم اشک به ره چکیده را
👤#ملکالشعرا_بهار
🏷#شعر_خوب_بخوانیم
@chaame ⛵️
چایت را بنوش
و نگران باران نباش
از گندمزار من و تو
مشتی کاه مانده است
برای بادها...
#هاجر_فرهادی
پن: از نیما یوشیج نیست.
@chaame ⛵️
ای پردهدار آتشِ غم! هر نفس بسوز
یک عمر بس نبود تو را، زین سپس بسوز
#روزنگار، ۱۷ اردیبهشت، درگذشت
#مهرداد_اوستا
@chaame 🌱
من اعتقاد دارم که یک بخش بسیار زیبا و دلنشین زندگی، رؤیاپردازیهای مربوط به آینده است و غوطه خوردن در دریای مواج و خروشان آرزوها، فقط به یک شرط: به شرط آنکه ارتباط واقعیت با رؤیا و ارتباط عمل با اندیشه قطع نشود.
بر بالهای سپید و پهناور این خیال بلندپرواز نشستن و با آن به دور، دور، دورترین نقطهها سفر کردن، چقدر شیرینِ شیرین است و چقدر خوب خستگیها را از تن و روح آدمی میتکاند. _ بله… البته باز هم به همان شرط: به شرط آنکه در بازگشت، گیوههایت را وَربکشی و بخواهی که به هر ترتیب که هست، یک قدم، فقط یک قدم، به سوی آن مقصد باورنکردنی، آن خیالِ بلورین، آن جعبهٔ رنگ صدهزار رنگ و آن عطر پاشیده برداری.
از هیچ سفری، دست خالی نباید بازگشت.
📚 از #کتاب ابوالمشاغل | نوشتهی #نادر_ابراهیمی
@chaame 🪐
از دل اثر نماند و غمِ او همان به جاست
بر باد رفت خانه و مهمان نشسته است
#سلیم_تهرانی
@chaame ⛵️
هر جزوم از شکسته دلی موج میزند
من شیشه ریزهام حذر از پایمالیام
#بیدل_دهلوی
ابرها بهسوی زندگی من شناور شدهاند؛ نه برای باریدن و نه پیامِ طوفان آوردن، بلکه ابرها آمدهاند تا به آسمان آفتابی زندگی من رنگ افزون کنند...
#روزنگار، ۷ می، زادروز
#رابیندرانات_تاگور
@chaame 📝
مرا سفر به کجا میبرد؟
کجا نشان قدم، ناتمام خواهد ماند
و بند کفش به انگشتهای نرمِ فراغت
گشوده خواهد شد؟
کجاست جای رسیدن و پهن کردن یک فرش
و بیخیال نشستن...
#سهراب_سپهری
@chaame ⛵️