نباید از اینکه یکی پشتتون حرف میزنه ناراحت شید، اون بدبخت فقط “پیگیرتونه”.
نباید وقتی حرفی برای گفتن ندارید، هی بپرسید "دیگه چخبر؟"، قطع کن بذار به کار و زندگیمون برسیم خب.
نباید جوری زندگی کنید که حسرت اخرین بارهایی رو بخورید که نمیدونستید اخرین باره.
نباید یادتون بره که بعضی وقت ها زنگ بزنید به بعضیا و از “نبودنشون” تشکر کنید.
نباید یادتون بره که کمد اگه قرار بود توش همیشه مرتب باشه براش در نمیذاشتن، مامانای عزیز.
نباید به جملهی”۵ دقیقه دیگه اونجام” اعتماد کنید. اون شخص هیچوقت ۵ دقیقه دیگه اونجا نخواهد بود.
نباید چون نگرانی بقیه ناراحت بشن، از تذکر دادن دربارهی رفتار هایی که ناراحتت میکنه پشیمون شی.
نباید رفتاراتون یه جوری باشه که بیست چهار ساعته از خودم بپرسم “تو چنین گاو چرایی؟”