آسمانش را گرفته تنگ در آغوش ابر با آن پوستین سرد نمناکش باغ بی برگی، روز و شب تنهاست با سکوت پاک غمناکش ساز او باران، سرودش باد جامه اش شولای عریانی ست. ور جز اینش جامه ای باید، بافته بس شعله زر تار پودش باد گو بروید، یا نروید، هر چه در هر جا که خواهد یا نمی خواهد باغبان و رهگذاری نیست. باغ نومیدان، چشم در راه بهاری نیست گر ز چشمش پرتو گرمی نمی تابد، ور به رویش برگ لبخندی نمی روید، باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست؟ داستان از میوه های سر به گردونسای اینک خفته در تابوت پست خاک می گوید. باغ بی برگی خنده اش خونی ست اشک آمیز جاودان بر اسب یال افشان زردش می چمد در آن پادشاه فصل ها، پاییز

دوره آموزش خط ثلث درس سوم / @cheeese

دوره آموزش خط ثلث درس ششم / @cheeese

دوره آموزش خط ثلث درس پنجم / @cheeese

دوره آموزش خط ثلث درس دوم / @cheeese

دوره آموزش خط ثلث درس چهارم / @cheeese

دوره آموزش خط ثلث درس اول / @cheeese

دوره آموزش خط ثلث درس هفتم / @cheeese

دوره آموزش خط ثلث درس نهم / @cheeese

دوره آموزش خط ثلث درس هشتم / @cheeese

دوره آموزش خط ثلث درس دوازدهم / @cheeese

دوره آموزش خط ثلث درس دهم / @cheeese