حامدعسکری تو کتاب خالسیاهعربی میگه:
خدایا! من چقدر لباس بندگیات را دوست دارم. از کتوشلوار دامادیام بیشتر، از مشکیِ محرّم حسین، کمتر.
وقتی میخوام به درس فکرنکنم، همون لحظه برنامهی زمانه: کنکور، تست، نمونهسوال، انتخابرشته، آینده.😭
بعضیوقتها هم یه صدا، یه لبخند،
یه جمله، یه موزیک، یه فرد، یه گفتگو،
یه وَفیهِمْ مَهْمُومٌ اِلاّ وَفَرَّجَ اللَّهُ هَمَّهُ
وَلا مَغْمُومٌ اِلاّ وَکَشَفَ اللَّهُ غَمَّهُ ؛
به تنهایی میتونه نجاتدهندهی واقعی باشه.