معماری عصبی میل (Neural Architecture of Desire) در نوروساینس، میل (Desire) یک فرایند انگیزشی است که در آن مغز یک هدف یا محرک را دارای ارزش و اهمیت انگیزشی (Incentive Salience) می‌کند و فرد را به سمت عمل برای دستیابی به آن سوق می‌دهد. میل حاصل تعامل مدار مزوکورتیکولیمبیک، سیستم‌های همئوستاتیک و شبکه‌های یادگیری و تصمیم‌گیری است؛ از جمله (VTA)، (Nucleus Accumbens/Ventral Striatum)، (Amygdala)، (Hippocampus)، (OFC/vmPFC) و (ACC). نکتهٔ کلیدی این است که Wanting با Liking یکی نیست. دوپامین بیش از آنکه «لذت» را مستقیماً ایجاد کند، در انگیزش، یادگیری پاداش و نسبت‌دادن اهمیت انگیزشی به نشانه‌های پاداش نقش دارد. بنابراین ممکن است فرد چیزی را به‌شدت «بخواهد» بدون اینکه دریافت آن به همان اندازه برایش لذت‌بخش باشد. در نتیجه، میل را می‌توان فرایند تبدیل یک هدفِ ارزشمند یا نشانهٔ آن به یک انگیزش برای عمل دانست؛ فرایندی که تحت تأثیر وضعیت فیزیولوژیک، تجربهٔ قبلی، یادگیری، پیش‌بینی پاداش و زمینهٔ محیطی قرار می‌گیرد. Ref: Berridge & Robinson (1998, 2016); Schultz (2016); Pessiglione et al. (2006).

تصویر یکی از ۸۶ میلیارد سلول‌ مغزی انسان این زوائد ریشه مانند که می‌بینید در واقع دندریت‌هایی هستند که با هر بار یادگیری یا تمرین مهارت‌های قبلی بیشتر و منشعب‌تر میشن ماندگاری این شاخه‌ها مساوی است با یادگیری و در نهایت تشکیل حافظه علوم شناختی | سلمان بهادران 🔰 https://eitaa.com/cognitiveScience

تعداد کل سلول‌های عصبی مغز یک فرد ۶۰ ساله نسبت به یک فرد ۲۰ ساله کمتر است، ولی در عوض تعداد این شاخه‌ها بیشتر است، به همین دلیل فرد بزرگسال را با تجربه تر می‌دانیم. فرد بزرگسال آرام‌تر ولی منطقی‌تر تصمیم‌گیری میکند https://eitaa.com/cognitiveScience