من عصبی نیستم ، عصبی منه .

-

الان فقط دلم قبر میخواد شاید اونجا بتونم سکوت رو درک کنم .

بعضی وقتا میرم قبرستون بین قبرها راه میرم و با خودم میگم هیچکدوم از اینا نمیدونستن که قراره تو فلان روز یا شب بمیرن خیلی عجیبه شاید کلی دغدغه داشتن واسه آینده شاید کلی برنامه ریختن ولی هیچکدومو نتونستن انجام بدن مرگ خیلی یهویی به سراغ آدم میاد..

میخوام یه حقیقتی رو بهتون بگم شاید باورتون نشه ولی من همیشه خیلی از اتفاقا رو توهم میزنم و میشینم بابتش گریه میکنم و عجیب تر از اون اینه که دقیقا همون اتفاق تو واقعیت میوفته..!

میترسم از چیزایی که اخیرا میبینم

درسته انقد بهش فکر کردم که دیگه آمادگیشو دارم ولی بازم سخته

چقد زر میزنم

چقد از خودم متنفرم

آدمای اطرافم کاری کردن متنفر باشم

اونا همش بهم حس ناکافی بودن دادن

من از همه چی متنفرم