بارون نم نم+هوای خنک+صحن انقلاب=خوشبختی و آرامش محض.

با دو ساعت دعای ندبه و روضه و سینه زنی:))))

در حرم بابا رضا به یادِ [طهران_نژند_همان که نفهمیدنش_ورید_قریب_این مکان نام ندارد_ممدیون_فاموتیدین_اشفتگیه باید ببخشید_نویسنده کوچک_نگفته ها _خانه ی من_هیبا_کو؛ من_beaute و...] بودم،انشاالله بزودی خودتون راهی بشین و ما رو دعا کنین:)) برسه به دستشون*

-نفس تنگیِ چند روزه به دلیلِ بغضِ زیاد-

اگه دیدی منو تو حرم پیدا نمیکنی، من اینجام.

دوباره اشکِ خداحافظی،رسیده به دامن دوباره لحظه ی تردید،بین رفتن و ماندن و باز مثل همیشه،در آستانه ی در،من- کبوترانه زمین گیر می شوم به هوایت سکوت کرده دوباره،جهان برای من و تو نبود و نیست صدایی به جز صدای من و تو و می روم به امیدِ دوباره های من و تو میان این همه غوغا،میان صحن و سرایت ؛)))))))

قطعه ای از بهشت نه، خودِ خودِ بهشت:

اگه الان مشهد بودم داشتم پر عجله از تفتیش میومدم بیرون و به سمت نماز جماعت تند تند راه می رفتم :))

گلبمان گرفت.

بغضمان گرفت.