کاش شرایط ویس چت بود مینشستم تا صب کله سحر حرف میزدم براتون .

خیره به صفحه ی گوشی و دست بر روی پیشانی ؛ افسوس میخورد که چه فرصت هایی را از دست داده بود .

کاش برای آخرین بارم که شده یه روز بشینم جلوت و از این روزام برات بگم .

-

این روزا میگذره ولی شبا رو چیکارش کنم ؟

دوباره باید دست به کار شم

حس میکنم همتون روحید

به ماسک برای پنهون شدن لبخندای الکی و شل نیاز دارم .

برنامه ریزی ما برای بیرون :

همینو میبینید ؟ با یه اکیپ دیگه دو سه روز فقط سر زمان و مکان بحث میکنیم . تو همین دو سه روز یکی دو نفر کنسل میکنن و یکی دو نفرم جدید اضافه میشن .

امروز فهمیدم هیچ آدم جدیدی رو نمیتونم بپذیرم . و در عین حال امسال توی مدرسه ی جدید هیچکدوم از رفیقام تو کلاسم نیستن . فکر کنم نیاز بشه که رو پیشونیم بنویسم : نزدیکم نشو .

اخمای این مرد>>>>