حیف هر چی خاطره با تو که مُرد.

داشتم آماده میشدم برم بیرون که یه دفعه یه لبخند کوچیکی رو لبم اومد و به افق خیره شدم . لباسم بوی تو رو میداد . نه اینکه بوی عطرت مونده باشه نه ؛ بوی خاطراتی میداد که آخرین دفعه دیدمت و نمیدونستم آخرین باره . آخرین بار لباس رو همون موقع پوشیده بودمش . مثلا اسمش لباسِ برای جشنه ؛ ولی بعد از تو فقط بوی غم و خاطراتت رو میده .

:)))))

زاویه ی دید :

نمیدونی چقد اینجا جات خالیه .

در حالی که سایت و پیجا شروع کردن شکت و هودی فروختن ، ما این ور وقتی میریم بیرون هنوز بال بال میزنیم از گرما .

نمیفهمیدی ولی اونی که همیشه هواتو داشت من بودم .

مرا که از ندیدن تو خسته‌ام ببخش ؛

کسی که همیشه زخم میخورد من بودم ؛ اما مرهم زخم برای یکی دیگه بود .

اینجا هیچکی «تو» نمیشه .