وقتی تو کلوز فرندز کسی هستی >>>>

یادم میاد از بچگی که پنجم بودم یه نفر تازه اومده بود مدرسمون وقتی دیدمش دلم خواست کنار دستیش بشم ؛ همین . ولی بعد اون دو سال کنار دستیم شد و سال دوم که دوباره معلم گفت باید پیش هم بشینیم هم کلافه شده بودم . یا همین سال پیش ؛ تلاش میکردم تا با یکی زمینه ی دوستی رو فراهم کنم و تهش که اون خواست بیشتر نزدیکم بشه منم دورتر میشدم . اول سال تو مدرسه ی جدیدمون یکی از همکلاسیام جالب بود برام ، بالاجبار دو ساعت کنار دستیش شدم ولی بعد اون دو ساعت جامم عوض کردم . حدود دو ماه پیش ، از شخصیت یکی خوشم اومد و دلم خواست بهش بیشتر نزدیک شم که الان تو دو روز طوری این اتفاق افتاد که «من» ( دقت کنید من ) شماره و پیجشو دارم . خدا با این کارا حس میکنم میخواد بگه که زمینش با من ، اینم برا تو ؛ ببینم خودت چیکار میکنی ادامشو . جوری شد که هیچ کدومشون بجز آخری ( فعلا ) اون کسی که فکر میکردم نبودن .

-حالا کجا میشه پیدات کرد ؟

الان دارم میفهمم که مشکل از تو بوده ، نه من .

-

میدونی ، فرقه بین کسی که ده ساعت بعد جواب میده با کسی که در ثانیه سین میزنه فوقش یک ساعت بعد . فرقه بین کسی که در کنارش کلا احساس مزاحم بودن میکنی با کسی که سعی میکنه باهات بیشتر حرف بزنه و حرفا رو طولانی کنه . فرقه بین کسی که دو روزه تو رو یادش میره با کسی که دائما داره بهت پیام میده .

تو کلا انتخاب اشتباهی بودی .

اینی که شدی به تو نمیاد .

فقط یه برونگرا میتونه با من بگرده و بالعکس .

من هنوز در حیرت و تعجب کارای خدام .

اوضاع سختیه .

آدمی وقتی با پدرش ریاضی یا فیزیک کار میکنه همون نیمچه امیدیم که به خودش داشت از بین میره و دلش میخواد ترک تحصیل کنه .