چقد این کناره گیری رو دوست دارم .
نشستی یه گوشه بقیه که دارن برای خودشون میبرن و میدوزن و میپوشن رو نگا میکنی .
دیگه توجهی هم که اون گوشه به تو نمیشه برات بی اهمیت میشه .
چرخه زندگیم : اومدن آدمای جدید ، ساختن خاطره ، رفتنشون .
اومدن آدمای جدید ، ساختن خاطره ، رفتنشون .
اومدن آدمای جدید ، ساختن خاطره ، رفتنشون .
اره حق با توعه ؛ من بی احساسم ، خیلیم زیاد ، باهاش مشکل ندارم هیچ ، خوشمم میاد .
لزومی نمیبینم بخوام احساساتمو به کسایی که آدمش نیستن یا به نوعی به هر کی که اومد باهام سلام علیک کرد نشون بدم .