تو مخاطبام میگردم .
چقد ادمایی رو میبینم که یه روزی با هم خوب بودیم ، چه روزایی داشتیم ولی الان ؛ الان فقط میتونم به اکانتشون و آخرین بازدیدشون نگاه کنم .
ترس فراموش شدن و نادیده گرفته شدن ، اجازه نمیده بهشون حتی پیام بدم .
کاش دنیا یه دکمه داشت که هر وقت دیدی لازمه اون دکمه رو بزنی و همه ی آدمای اطرافت پیشت بمونن و زمان نگذره .
از چند ماه پیش میگفتم نرگس خیلی خری اگه باز بهش پیام بدی .
و خب خواستم بگم امشب خر هستم .
«راستی هنوز آهنگی که برام فرستادی رو تو پلی لیستم دارم . همون که اون روز با هم میخوندیم و من بلد نبودم .»