هدایت شده از - هندزفریِگرهخورده! -
از اینکه تو شرایطی باشم ، که دلم برای عادی و روزمره ترین چیزای زندگیم تنگ بشه خوشم میاد .
چند وقتیه دارم از هر چی که حسِ «زندگی» میده میزنم . از خودم میزنم . از هر چی تفریح که میشه تو این سن انجام داد میگذرم .
ممکنه هر کی هم سن من باشه درگیر خوش گذرونی و تفریح و فیلم و کافه و کتاب خوندن باشه .
روزای خیلی سختیه ، حتی نمیدونم تهش چیه ولی برای اینکه همون ته خوب باشه و فردا روز به خود الانم بگم دمت گرم که وقت گذاشتی و پای آیندت موندی ، دارم سعی و تلاشمو میکنم .
و سیزدهمی که با داوران محفل اینگونه بدر شد :)))