امروز نماز خونه یکی از زنگایی که کلاس نداشتیم با مشاور مذهبی و بچه ها نشستیم زیارت آل یاسین خوندیم . بعد دلم هوای زیارت امین الله کرد . گفتم خانم میشه زیارت امین الله هم بخونیم ؟ معاون پرورشیمون تعجب کرد چون امین الله اکثرا برای وقتیه که میری زیارت یکی از بچه ها گفت از مشهد اومده بخاطر همینه . بعد کسی که دعا خوند دیگه جای قسمت امیر المؤمنین گفت علی بن موسی الرضا :)).

رو یکی از روسری هام لکه چایی چایخونه گرفته دلم نمیاد بشورمش 🥲

دیگه دارم از اینکه هر وقت از کسی ناراحت میشم بهش نمیگم واقعا اذیت میشم .

لعنتیا سنگ که نیست هر کاری میخواید باهاش بکنید .

هر چی میشه لبخند میزنم اوکی اشکالی نداره ولی تا کی ؟

بعد تازه میخوام ناراحتیمو بگم به طرف میگم عه نکنه ناراحت بشه ؟

بعضی وقتا واقعا دلم میخواد پرواز کنم که سر موقع برسم به مقصد مورد نظر .

واقعا چشما انگار با آدم حرف میزنن .

امروز اینقدر نحس بود که دلم نمیخواد بهش فکر کنم .

از امروز .

این دوره ای که هوا خوب بود یعنی از پاییز تا الان هر وقت زیاد اوکی نباشم وقتی بیرون باشم راهمو طولانی تر میکنم که بیشتر راه برم . ولی امروز واقعا حتی کوچه های تاریک و خیابونا هم کمکی بهم نکردن . دلم میخواست برم جایی که هیچ انسانی نباشه . هیچ موجود زنده ای نباشه . خودم باشمو خودم .