یکی از دوستام کتاب کار نمونه رو خواست بیاد ازم بگیره . اومدم چکش کنم ببینم باز اون لا به لا چرت و پرت ننوشته باشم . نمیدونید یعنی چه حسی داشت دیدن تستا ، خط خوردگیا ، راه حلا .. تلاشی که قبلا کردی و نتیجه داد رو میبینی . با اینکه حالا چیز خاصی نبود ، ولی میبینی اون همه زحمت نتیجه داد و شرمنده ی گذشته و تلاشای خودت نشدی ، شبایی که تا چهار پنج صبح فقط کار میکردی بالاخره نتیجه داده یه حس عجیب و غریب داره . کاش یکی دو سال دیگه هم شرمنده ی الانم نشده باشم .

الان که نه . الان هنوز تمومِ تموم خودمو نذاشتم . شرمنده ی من همون موقع . من یه سال پیش .

موقعیت : میرم ریاضی بخونم ، خوابم میبره . پا میشم برم نماز بخونم ، بین مغرب و عشا باز خوابم میبره .

یعنی از گوینده اولی لیسینینگ داشتیم پاره می‌شدیم اون وسط :))))))))

دعای خیرم همیشه پشت دبیر ریاضی امسالمونه 🌹.

ولی آقا

من

دیوونه ی اعداد و ارقامم

مرز بین دوست داشتن و تنفر خیلی نازکه .

شاید اگه برگردم عقب بازم همونجور باشم باهات ؛ ولی خب حداقل خاطراتتو یه جا نگه میداشتم . بالاخره یه روزم بهت میگم چجوری با خاطراتت زندگی کردم .