همچی دوباره از جایی شروع میشه که خوابشو میبینی.

هی یادم میاد امسال آخرین سال راهیان نور دانش اموزی بود و هی افسردگی می‌گیرم.

یکشنبه هم میخوان شهید گمنام بیارن مدرسمون کلا حالم بد اصلا

اگه بخوام از فاجعه‌ی کمالگرایی بگم، باید بگم که افسردگی زیر مجموعشه :))

من واقعنی نمیتونم

شما بیاید برنامه امتحانی منو ببینید

تا آخر آذر

بعد حجم کار های نکرده

و کارهایی که طی این هفته باید انجام بدم

در صورتی همش انجام میشه که اصلا نخوابم

مثلا فردا رو مثال میزنم براتون خب فردا اول که آزمون دینی داریم، بعدم زنگ تفریح باید سؤالای حسابان رو بنویسم چون وقت نکردم، روزنامه دیواری زمین شناسی رو تموم کنیم چون برای فرداست، بعد زنگ نماز باید برم با بچه ها پک هایی که برای مراسم فاطمیه میخوایم بدیم شروع کنیم، بعد که برگشتم خونه باید برای آزمون آمار همین یکشنبه بخونم، برم گل برگ برای شهیدی که میخوان بیارن بگیرم، برم کافی نت، شکلات پوست برقیا بگیرم، با یکی دو جا برای یسری وسایل برای موکب شهید هماهنگ کنم