بله بچه ها من سه شنبه و جمعه خواب حرم دیدم ولی این بار عکس و فیلمشم دارم.

بیاید ناشناس صحبت کنیم

دلم صحبت میخواهد

من و دل کندن از دلبر محاله، دلم با دلبرم در شور و حاله.

باید از صحن انقلاب خداحافظی می کردم. از دور یه صدایی میومد. منم از خدام بود برم پیش اینایی که تو صحن میخونن. چند دقیقه ای نشستم تا آخرین اشکام راحت روونه بشه. خوند و خوند تا رسید به “من و دل کندن از دلبر محاله، دلم با دلبرم در شور و حاله” و تیر آخرو زد. واقعا محال و سخت بود.

خیلی از حسامو نمیتونم اینجا بگم. بعضی چیزا که فقط خودت میتونی درک کنی رو نباید بگی. اگه بگی‌شون ارزش اون حس میاد پایین.

از شیرین ترین لحظه هام هم وقتی بود که وقتی رو به روی پنجره فولاد ‌وایساده بودم و به گنبد خیره بودم آقاعه یدفعه اومد گفت خانم میتونید یه عکس از ما بگیرید؟ شدم ثبت کننده ی یه خاطره ی خانوادگی. از نوه تا مادر بزرگ. بعدم که گوشیو دادم ری اکشنا رو که دیدم فهمیدم خوششون اومده. همیشه عاشق این بودم یکی بگه بیا از ما عکس بگیر.

و خلاصه ای از این سفر.

و لقد رأیتک فی منامی لیلة فنیست ما قد کان من احزان و حسبت نومی فی حضورک یقظة لو کنت أعلم أن الحلم یجمعنا لأغمضت طول الدهر أجفانی

دیشب تو را در خواب دیدم یادم رفت چه غصه هایی داشتم فکر کردم خوابم در حضور تو بیداری است اگر می دانستم رویا ما را به هم نزدیک می کند تا آخر عمر پلک هایم را می بستم