این دیگه چه زندگی ایه

بزارید منم از ۱۴۰۳ بگم. جدا از اتفاقات سیاسی وحشتناکی که افتاد، امسال میتونم بگم سال خوبی بود برام. همین که دو بار رفتم مشهد، یه شب خصوصی با شهدای گمنام داشتم، شهدای مارد رو تونستم زیارت کنم و برم اربعین یعنی امسال سال خوبی بود. ولی خودمو گم کرده بودم و گم کردم. خیلیا از چشمم افتادن و این روز های آخر راحت تر زندگی کردم. تجربه های جدید داشتم. از گذر زمان می ترسیدم و می ترسم. برای آینده نگران بودم، خیلی زیاد. فشار روحی جدیدی رو دیدم. این آخرا از همه ناخواسته فاصله گرفتم، حتی خودم. و اما سال ۱۴۰۴ میدونم بشدت سال سختی رو قراره تجربه کنم و تلاشم تو این سال ایندمو رقم میزنه. از همه ی چیز های خوبی که حالمو خوب میکنن مجبورم فاصله بگیرم و بچسبم به ساختن اینده. دیگه کلا ایندم به این سال بستگی داره. و میدونم چه فشار روحی در انتظارمه. قراره دیگه هر چند ماه یه بار دوستامو ببینم و از زندگی روزمره عادی با جماعت فاصله بگیرم و چقدر سخت میشه زندگی. امیدوارم واقعا سال خوبی باشه و به یاد ماندنی.

عیدتون مبارک زشتوها

عیدی میخوام

بابات با صدا غذا میخوره و نمیتونی چیزی بگی:

بهترین خاطره‌ی ۱۴۰۳..

زندگی سراسر استرس است.

دعا کنید همگی آدم شیم

چرا استرس داری؟ -همه چی استرس آوره؛ نیست؟