خستم

-

هیچوقت فکر نمیکردم به جایی برسم که دلم بخواد تلویزیون ببینم. از شبکه پویا تا سریالای شبکه آی‌فیلم. از مسابقه ها تا چند دقیقه بدون عذاب وجدان فوتبال دیدن.

دلم می‌خواد یه روز بشینم کنار بقیه تلویزیون نگا کنم. از بیکاری و بی دغدگی هی در یخچال باز کنم. از عصر برم بیرون ول بگردم تا شب. بعدشم خسته و کوفته فقط بخوابم.

میدونید

این روزا دارم خودمو از اکثر کار هایی که دوست دارم انجام بدم منع می‌کنم

و یک ندایی مزاحم و همیشگی در گوشم می‌گوید

اگه نشه چی

اگه اونجوری که خواستی پیش نرفت چی

دلم خواب بدون آلارم میخواد. وقتی میبینم بقیه خوابن منم بخوابم. کتابای که دوست دارم بخونم. فیلمایی که سیو کردم ببینم (که هیچ وقت قرار نیست ببینمشون). برم پارک اصلا. سرسره بازی. از این سرسره تونلیا. وایسم پشت تاب و با تمام توان دوستم رو هول بدم. پاهامو تکون بدم که تاب بیشتر بره بالا.

بزرگ شدن رو دوست ندارم

تش بگیری زندگی