🔹تحقیر و مقایسه ممنوع حواستان باشد بزرگترین اشتباهی که دخترتان را از شما دور می کند، تحقیر کردن او در جمع و حتی در خلوت است. او را به خاطر نقطه ضعف هایش تحقیر نکنید و موفقیت های دخترتان تا زمانی که باور نکند به او اعتماد دارید به شما اعتماد نخواهد کرد و تلاشتان بی فایده خواهد بود. دیگران و شکست هایش را بر سرش نکوبید. دختران را همانطور که هست بپذیرید و از او به تناسب استعدادها و توانایی هایش انتظار داشته باشید. مطمئن باشید او نیز استعدادها و توانایی های خودش را دارد. در پیدا کردن استعدادهایش و رفع نقاط ضعفش به او کمک کنید.

دوران نوجوانی ممکن است دوران خیلی سختی برای پدر و مادر باشد به حدی که ممکن است بگویند از فرزندم متنفر هستم. این حالت باعث می شود که والدین نسبت به نوجوان اولا موضع گیری منفی داشته باشند ثانیا ارتباطشان با او را کاملا قطع کنند ثالثا تربیت او را رها کنند. مهمترین نکته در مورد نوجوان این است که بدانیم این سختی ها اگر درست مدیریت شود بعد از پایان نوجوانی تمام می شود و سالهای بسیار خوبی خواهیم داشت. پس باید این افکار منفی دور شود و عشق و علاقه به نوجوان هر روز به خودمان یادآوری شود. دائم شیرینی های دوران کودکی اش را یادآوری میکنیم و اینکه این همان فرد است فقط بزرگ شده. با اینکار جلوی تفکر و تصورات و احساسات منفی گرفته میشود.

مهم ترین حساسیتهای نوجوان عبارتند از: نگاه به دیدهٔ کودک به او: نوجوان از این که به او به دیدهٔ کودک بنگرید، بسیار حساس است و از این مسأله رنج می برد. بسیاری ازدل سوزیهای مربیان، پدران و مادران برای نوجوان، چنین پیامی دارد مقایسه: نوجوان از این که او را با دیگران (خواهر و برادر، فرزندان نزدیکان یا همسالان) مقایسه کنید، متنفر است. تبعیض: از دیگر حساسیتهای نوجوان، تبعیض بین او و دیگر خواهر و برادران است. بی اعتمادی به او: نوجوان دوست دارد به او اعتماد داشته باشند. بسیاری از سؤالات مربیان و یا والدین از او و گوشه و کنایه ها، از بی اعتمادی به وی حکایت دارد و حساسیت او را بر می انگیزد.

👨‍👩‍👧‍👦🎥 کودک نباید با لجبازی به خواسته خود برسد 🔸لجاجت در یک سنینی جزو روند رشد کودکان است به خصوص در سن ۲ سالگی که کودکان می‌خواهند هویت مستقل خود را تجربه کنند. 🔸نوجوانان نیز به دلیل سیر بلوغ که دارند هویتشان را به عنوان یک بزرگسال دریافت می‌کنند و مخالفت جویی دارند. 🔸برای مدیریت لجبازی کودکان والدین باید بدانند این مسئله در یک سنینی طبیعی است و باید صبور باشند اما نکته خیلی کلیدی آن است که رفتارهای مخالفت جویانه نباید تقویت شود! 🔸والدین نباید به این رفتارها پاداش دهند، به طوری که اگر خواسته فرزند خیلی خطرناک نیست و قابل انجام است در همان مراحل اول پیش از اینکه به لجبازی برسد درخواستش را عملی کنند. 🔸اگر خواسته خطرناک، آسیب زا و به ضرر بچه است هرچقدر هم بچه لجبازی کند نباید از لجبازی به هدف برسد. نبــاید به کودکان آموزش دهیم با لجبازی کارهایشان را از پیش ببرند.

از عواملی که بچه ها را پرخاشگر و لجباز می کند، امر و نهی زیاده منظور این نیست که والدین فرزند را آزاد بگذارند تا هر کاری که خواست بکند، بلکه می توانید به جای امر و نهی از روش ترغیب کردن استفاده کنید.

👨‍👩‍👧‍👦 با بچه بهانه‌گیر چه کنیم؟ 🧒🏻 یادتون باشه که شما فرد بالغی هستین، مهم نیست لجبازی بچه‌تون چقدر طول می‌کشه اصلا به تقاضاهای غیرمنطقی‌اش گوش ندید. 👧🏻 سعی کنید باهاش مذاکره کنید. مخصوصا وقتی تو مکان‌های عمومی هستین شاید وسوسه بشید و تسلیم خواسته بچه‌تون بشید تا زودتر قائله رو ختم کنید، اما بدونید که این کار نادرسته. چون تسلیم کودک شدن بهش یاد می‌ده که لجبازی بهترین راه برای رسیدن به خواسته‌هاش هست. 🙇🏻‍♀🙇🏻سعی کنید بعدا باهاش در این مورد صحبت کنید: وقتی خشمش فروکش کرد، اونو کنارتون بنشونید و درباره چیزی که اتفاق افتاده باهاش صحبت کنید. با زبون ساده باهاش همدردی کنید و کمکش کنید تا احساساتش رو در قالب کلمات بگه. مثلا می‌تونید بهش بگید: «تو خیلی عصبانی بودی چون غذات اون جور که می‌خواستی نبود.»

باب استحباب صبر کردن بر اذیّت #همسایه و دیگران 1- عمرو بن عکرمة گوید: به خدمت امام صادق (ع) رسیدم و عرض کردم همسایه ای دارم که مرا اذیّت می کند، امام فرمود: با او مهربان باش گفتم: خدا به او رحم نکند، آن حضرت صورتش را از من برگرداند، من نخواستم با آن وضع از امام جدا شوم، لذا توضیح دادم که وی به صورتهای مختلف مرا اذیّت می کند، فرمود: گمان می کنی اگر آشکارا با او دشمنی کنی می توانی از او انتقام بگیری؟ گفتم او را به اطاعت خود وامی دارم، فرمود این همسایه تو از اشخاصی است که نسبت به کسانی که خدا به آنها چیزی بخشیده حسد می ورزد، پس هر گاه نعمتی برای کسی دید اگر اهل و عیالی داشته باشد آنها را اذیّت می کند و اگر اهل و عیالی ندارد به خدمتگزارش اعتراض می نماید و اگر خدمتگزار نداشته باشد شبها را به بیداری و روزها را به جوش و خروش به سر می برد. 2- عبد صالح (امام موسی کاظم (ع» فرمود: تنها خوشرفتاری با همسایه خودداری از اذیّت او نیست، بلکه تحمّل اذیت و آزار اوست. 3- امام صادق (ع) فرمود: مؤمن از یکی از سه چیز خلاصی ندارد و گاهی هر سه در او جمع می شود، یا بعضی از افراد خانه در را به رویش می بندند و بدین وسیله او را اذیّت می کنند، یا همسایه او را اذیّت می کند، یا کسی در راه برآوردن نیازمندیهایش به او آزار می رساند، و اگر مؤمن بر قلّه کوهی باشد خدای عزّ و جلّ شیطانی را می فرستد تا او را اذیّت کند و در عین حال او را با ایمانش مأنوس می کند که از هیچ کس وحشت نداشته باشد. 4- امام جعفر صادق (ع) فرمود: در عالم نبوده و نمی باشد و نخواهد بود مؤمنی مگر این که دارای همسایه ای باشد که او را اذیّت کند و اگر مؤمن در جزیره ای از جزیره های دریا باشد خدا کسی را می فرستد که او را اذیّت نماید. 5- امام صادق (ع) فرمود: در گذشته و در آینده و زمانی که شما در آن به سر می برید مؤمنی نبوده و نمی باشد مگر این که دارای همسایه ای است که او را اذیّت می کند. 6- معاویّة بن عمّار گوید: از امام صادق (ع) شنیدم که می فرمود: مؤمنی نبوده و تا روز قیامت نخواهد بود مگر این که دارای همسایه ای باشد که به او آزار رساند. 7- امام محمّد باقر (ع) فرمود: مردی به نزد پیامبر (ص) آمد و شکایت کرد که همسایه اش او را اذیّت می کند، رسول خدا (ص) به او فرمود: صبر کن، مجدّدا آمد و از همسایه اش شکایت کرد، باز هم پیغمبر فرمود: صبر کن ... 8- امام صادق (ع) فرمود: خوشرفتاری با همسایه روزی را زیاد می کند. 9- امام جعفر صادق (ع) فرمود: اگر مؤمن در قلّه کوهی ساکن باشد خدا کسی را برای آزار او می فرستد تا از این طریق پاداشی از جانب خدا به او برسد. 10- علیّ بن الحسین (ع) از پدر بزرگوارش امام حسین (ع) نقل کرده است که پیامبر خدا (ص) فرمود: من و پیامبران قبل از من پیوسته گرفتار کسانی بودیم که ما را اذیّت می کردند، و اگر مؤمن بر سر کوهی باشد خدای عزّ و جلّ کسی را می رساند که او را آزار رساند و بدین طریق اجری به او برسد. و امیر المؤمنین (ع) فرمود: از زمانی که مادر مرا زاد پیوسته مظلوم بودم تا آنجا که عقیل [برادرم ]مبتلا به درد چشم شد و می گفت مرا به دوش نکشید مگر این که علی را بر دوش حمل کنید در صورتی که چشم من درد نمی کرد. 11- حضرت رضا (ع) از پدرانش نقل فرموده است که رسول خدا (ص) فرمود: هیچ مؤمنی نبوده و تا روز قیامت نخواهد بود مگر این که دارای همسایه ای باشد که او را اذیّت نماید. 12- امام علی النّقی (ع) از پدرانش نقل کرده است که امام صادق (ع) فرمود: هیچ مؤمنی نبوده و تا روز قیامت نخواهد بود مگر این که همسایه ای خواهد داشت تا او را اذیّت کند. (و نیز) از امام صادق (ع) نقل فرموده است که هر کس دنیایش گوارا و بدون گرفتاری باشد در دین او شک کنید. (و نیز امام علی النّقی (ع» گوید: امام صادق (ع) فرمود: هر گاه دوستی از تو به امارت و ریاستی برسد و یکدهم قبل از ریاستش به تو توجّه کند دوست بدی نیست. و امام باقر (ع) فرمود: بپرهیزید از فراست و زیرکی مؤمن، زیرا با نور الهی [حقایق را ]می نگرد. سپس این آیه را تلاوت فرمود «به تحقیق در این نشانه هاست برای صاحبان فراست» 13- امام صادق (ع) از امیر المؤمنین (ع) نقل فرموده است: سه چیز از کارهای نیک است: سخاوتمندی، نیکویی در گفتار، و صبر بر اذیّت و آزار. كتاب آداب معاشرت_ شیخ حر عاملی